Skip to main content

جلسه ۵۴ دادگاه اای‌جی: جان مگلن

امروز ادامه‌ی شهادت جان مگلن پیگیری شد. مگلن بار دیگر مایکل را در سال ۲۰۰۷ در هتل وین در لاس وگاس ملاقات کرده بود. این ملاقات برای معرفی اای‌جی به مایکل صورت گرفت. وکیل او پیتر لوپز، مدیر او ریمون بین و نیز پل گانگ ور در جلسه حاضر بودند. مگلن حرفی که گانگ ور در دادگاه در مورد واکنش مایکل بیان کرده بود را تایید کرد. مایکل با دیدن گانگ ور گفته بو Meglen didn't have involvement in Michael Jackson's contract. He said after the initial meeting, there was a quiet period. Then they met again in ealry ۲۰۰۸ and began discussions of what to do and where to go with MJ's comeback tour. (ABC۷) Defense attorney Jessica Stebbins Bina is doing the questioning of Meglen. She asked him this morning about initial plans for "TII" shows. Meglen said London was the venue AEG Live considered most because it's considered "the biggest concert market in the world." He said AEG considered putting Jackson's shows in Asia, possibly Shanghai or Tokyo. He noted Asia was a historically strong market for MJ. Meglen said Japan is still the stronger concert market. "You can generate a lot more revenue in Japan than in China," he said. He said ultimately the economics of having Jackson do his shows in Asia didn't work out. They couldn't get a high enough ticket price there. North America was not an option, Meglen said, due to Jackson's reputation here and controversies he'd had here. (AP) The promoter said they considered London, the biggest market in the world, since it has a new, hot arena. He said the strength of artist's popularity is based on ticket sales, ticket sales of similar artists, record sales, radio time playing. "We did not want to start the tour in North America," Meglen said. Meglen: We weren't sure what the reaction, ticket sale would be in N America because of the historic stuff Michael had gone before in the US. Meglen said the other option was Asia, Japan especially. He has done a number of other tours in Asia. However, Meglen said the economics wasn't there for Asia, couldn't get a high enough ticket price in China. He said there are a lot of rich people in China, but a lot people with not as much money. eglen said MJ had sold stadium shows in London before, had a successful track record there. (ABC۷) The promoter said normally they talk about show net, what we call artist gross, is when discussing money. "You can't compare net of artists because they all spend differently on the road," Meglen said. The show net is where you determine the artist gross from, Meglen explained. (ABC۷) AEG Live executive John Meglen is back on the stand. He's been testifying a lot about his experience in the concert promotion business. Meglen worked somewhat on the "This Is It" tour early on, looking at budgets and projections and doing some initial planning. Meglen wasn't working on the tour day-to-day. He was handling other AEG Live shows while other execs were working on the "This Is It" shows. He said he attended one rehearsal and didn't meet with Michael Jackson often. He was in an initial project discussion meeting in early ۲۰۰۷. Meglen said he never met Conrad Murray or reviewed the doctor's draft contract. AEG Live's attorneys want Meglen's testimony to demonstrate that calculations by plaintiff's damages expert Arthur Erk are off. (AP) Meglen said he was not intimately involved in the budget tour and budget production, but has seen them and knows what a budget is. Meglen said he was aware of talks about a worldwide tour with MJ. Meglen: The London shows were the only approved shows from our standpoint at AEG. He explained that the only one that went thru the approval process was the London shows. It was a long way to the completion of the London shows, so Meglen said there was no urgency in figuring out where to go after that. Meglen would have to approve a worldwide budget, he said. And it all depended on the London shows success and their review. (ABC۷) Meglen said Paul Gongaware called Michael Jackson 'Mikey' because they knew each other. (ABC۷) The promoter said AEG advanced the money for "This Is It" tour. The superstar deals: the selling of tickets is kind of a given, Meglen said. So they get out of guarantee and get profit participation. "They are worried about what their shares are as opposed to guarantee," Meglen explained. This is the type of deal for Led Zeppelin, Elvis Presley, Neal Diamond, Meglen testified. (ABC۷) Meglen wasn't involved in the production of TII. He has never met Dr. Murray and has not seen any draft agreement between AEG and the doctor. Meglen said he has been involved in tours where a doctor was part of the production. He named Rolling Stones, Celine Dion, John Denver. Bina: Is it worrisome to have a doctor come on tour? Meglen responded no, not at all. He said you're dealing with singers, sometimes you have a lot of dancers on shows, so doctors, physical therapists, chefs, not uncommon. (ABC۷) Meglen said he had never seen an AEG contract where the artist is required to rehearse. Meglen said Celine Dion's director was freaking out because she was not showing up for rehearsals. The rehearsal is more for the people around the artist, Meglen said. He said it is very common for artists to use TelePrompTers. Celine Dion, Meglen said, not only uses Teleprompter but has an ear piece with director speaking to her. (ABC۷) Meglen said he had one show in Las Vegas that didn't sell tremendously well and they had to shut down production early. No names mentioned. The promoter said the hotels in Las Vegas would not allow an artist to have a residency show with only ۲ and ۱/۲ shows per week. He said the hotels want customers every night, so resident shows need to have a constant schedule and few days off. A residency show needs more than ۲ and ۱/۲ shows per week to be able to pay expenses and make money, Meglen explained. He said the promoter would be able to survive with only ۲ and ۱/۲ shows per week, but not the artist. Meglen said the average ticket price for a headliner show in Las Vegas currently is $۱۰۰-$۱۲۵. (ABC۷) An arena is an ambitious step to take the model of a Las Vegas show. Arena fits ۵۰k-۶۰k people, Meglen said. Meglen said he has put together a show idea for Las Vegas involving Michael Jackson, but not a residential show. Meglen: We proposed to the Estate a Michael Jackson Campus at the Planet Hollywood Hotel. Meglen: It'd involve artifacts in MJ exhibit, items from Neverland, ۲ restaurants, nightclub and a theatrical show directed by Kenny Ortega. This was after Michael Jackson passed away. Meglen said this was never proposed before he died. Bina showed a document with an a structural outline with the concept of the Las Vegas show, possible partners and numbers. Meglen said they wanted to take this to another level, creating an entire campus as opposed to just a show and a boutique. Meglen said he became aware the Estate of MJ was in talks with Cirque du Soleil for a show in Vegas, which gave AEG a sense of urgency. The promoter said he got one meeting with the executor of MJ's Estate, John Branca, but they were already involved with Cirque du Soleil. Meglen: You run ۱۰ years (in a residency show) and you hit a home run. Meglen said they were very interested in a MJ Las Vegas show. He said he made an offer as attractive of better than Cirque's proposal. Meglen said there was a guarantee of $۶۰ million over ۱۰ years. "The Estate told us they were not interested," Meglen said. (ABC۷) An AEG Live executive testified Tuesday that the firm offered Michael Jackson's estate a guarantee of $۶۰ million over ۱۰ years in a deal that included a Las Vegas theatrical show based on the pop star's songs. John Meglen said the proposal included a "Michael Jackson campus" at the Planet Hollywood Hotel that would have included the singer's artifacts, two restaurants, a nightclub and stores to sell merchandise. The show would have been directed by Kenny Ortega, the director of the ill-fated "This Is It" ۵۰-concert comeback tour Jackson was preparing when he died in ۲۰۰۹. The AEG executive testified his company would have paid an additional $۴۰ million to create the show. "The $۴۰ million gets you to opening night," he said. Meglen, dressed in a dark blue suit and a white shirt open at the collar, said this would have been AEG's first shot at creating what he called a "conceptual show," rather than one where a live performer is the main attraction. Conceptual shows, he said, are riskier. "With the headliner, you have a certain track record of how many tickets they're going to sell ... but if you do a show based on Elton's music or Celine's music, it depends on how good the show is, I guess," said Meglen referring to Elton John and Celine Dion, singers who have done extended runs at Las Vegas hotels. Meglen said that hearing that Cirque du Soleil was talking to the Jackson estate is what led AEG to make its pitch. He said they had a meeting with the estate's co-executor, John Branca, in his conference room. Meglen said AEG did a "B-minus, C-plus pitch. In my opinion, they were already down the road and they wanted to do the show with Cirque." Meglen said AEG never made Jackson an offer for a conceptual show while he was alive. "We thought if we could create the show with Michael's catalog that that could be very successful, but it's risky," Meglen said. (Latimes) While Michael Jackson was alive, Meglen said the ideal would be to have the artist live as a residency show. But that wasn't an option. He said tribute shows don't do well when the artist is alive, since people want to see the actual performer. (ABC۷) Meglen said he probably has never proposed an India concert. "Nobody goes to India," Meglen said. Jacksons attorney objected saying Meglen has no experience in India. Judge sustained. (ABC۷) Meglen explained the stadiums normally don't allow sale of full capacity. The stage is big, when you sell all around is called ۳۶۰ degrees. The projections the Jacksons expert produced is more than that, Meglen said. He estimated they would sell ۲۲۰ degrees in MJ's shows. All stadiums and arenas have suites and the promoters and artists don't get to charge them, Meglen said. People buy the suites on an annual basis and it includes concerts. The building gets the money, not the promoter or artist. (ABC۷) Asked if Jackson would have been able to fill stadiums and arenas at ۱۰۰ percent capacity had he lived long enough to conduct a worldwide tour, AEG Live co-CEO John Meglen testified that the answer was no. According to Meglen's testimony, seats behind the stage or with obstructed views cannot be assigned to ticket holders. The only seats that can be sold are those with a view of the arrest on stage, a much smaller number than the total number of seats in the venue.(NBCLA) Meglen said you can't put an arena show into a stadium, specially because of the size of the stage and the production. It's also much more expensive to do a stadium show, Meglen explained. (ABC۷) Rolling Stones had ۵۹,۰۰۰ people, the maximum capacity they could have at The Rose Bowl, Meglen said. The Rose Bowl is one of the biggest stadiums in the country and there is the idea that it fits ۱۰۰k people, Meglen explained. "You're lucky if you can hit ۶۰ (thousand)," Meglen said. (ABC۷) Bina shows another exhibit. There's dispute as to which exhibit has been admitted already or not. Judge sent jury to lunch. Outside the jury presence, Panish complained to the judge that AEG's attorney Jessica Bina handed over copies of exhibits to the jury. He said the proper procedure is to hand the documents to the clerk or bailiff and let them handle them to the jury. Panish said the attorneys should not have any contact with the jurors whatsoever. Bina said it was not her intention, apologized. (ABC۷) John Meglen resumed testimony in the afternoon. Bina showed him plaintiffs' Highest Grossing Tours chart created by Erk from Wikipedia data. Bina: Which tours you promoted all or portion of tour? ۸- Rolling Stones ۱۱- Celine Dion ۱۲- Eagles ۱۳- Pink Floyd ۱۸- Bon Jovi ۲۰- Bon Jovi ۲۶- MJ HIStory ۲۸- Pink ۳۰- Bon Jovi ۳۴- Britney Spears ۳۵- Bon Jovi ۳۷- Justin Timberlake ۳۸- Paul McCartney(ABC۷) Meglen did ۷ whole tour, ۳ North America and ۲-۳ did some shows of the highest grossing shows. He said he's familiar with endorsements and sponsorship deals involving a tour. Meglen worked on two shows of MJ's HIStory tour. (ABC۷) Bina said there was a lot of testimony about the fast pace of sales of tickets. She asked if he has seen any other show sell that fast. Meglen: Yes, Voodoo Lounge, Division Bell we almost sold out immediately, we call instant sell outs. Meglen: Those were stadiums tours and when we put them on sale we rolled into multiple stadium dates, that's about as high as it gets. (ABC۷) Rolling dates means opening more dates based on demand, Meglen explained. He said initially ۱۰ shows for TII was sold, then ۳۱, ۵۰. Bina: Was this the best selling show you've ever seen in your career? Meglen: No, because it was a relatively lower ticket price. We sold as many tickets on Voodoo Lounge as fast as we sold MJ. "In numbers of tickets sold in a day, sure, we have done those kinds of numbers before," Meglen explained. Meglen said he negotiated a number of tour deals, from Beach Boys to Sunkist, Good Vibration deals. (ABC۷) Sponsor puts a name in an event, Meglen said. Endorsement is when product/company associates name with an artist, artist does commercials. Meglen said the Rolling Stones sponsorship with Citibank was $۲.۵ million, which is not near ۴۲% of the gross revenue. Bina: Was sponsorship ۴۲%? Meglen: No, there's no correlation, I've never heard anything like it Meglen said there were no endorsements deal for the This Is It tour. Bina said she had no more questions at this time. (ABC۷) Jackson cross North America was not an option, Meglen said, due to Jackson's reputation here and controversies he'd had here. The lawyer asked about Meglen's characterization of Jackson's "This Is It" ticket sales and whether he agreed with his boss' opinion. (AP) Panish, in re-cross, asked: Is Paul Gongaware truthful? Meglen: Very truthful P: And Randy Phillips? M: Yes (ABC۷) Panish: Do you agree with your boss' Phillips and Gongaware MJ was the greatest artist of all time? Meglen: I don't know what their opinion was. I believe that they believe that. Panish: Do I believe MJ was the biggest artist of all time? Meglen: No, I do not Panish: Who is? Meglen: I think Michael is big in pop world, but in my opinion Rolling Stones and Led Zeppelin -- "I'm a rocker" (ABC۷) Panish asked Meglen to name bigger artists than Jackson. Meglen said Jackson was big in the pop world, but cited ۲ rock acts as bigger. Meglen named the Rolling Stones and Led Zeppelin as bigger acts, explaining he's "a rocker." (AP) Panish: Is Celine Dion honest? Meglen: Yes Meglen and Dion have been working together for ۱۲ years. He's familiar with a lot of her shows. (ABC۷) Panish then asked Meglen about concert attendance figures cited in Billboard magazine. Meglen said he uses them, but just as an outline. "I've kind of learned to believe that they're not totally accurate," Meglen said of the figures. (AP) Panish asked about a Celine Dion show performed at the Stade de France outside of Paris. The listed max capacity is around ۸۰k. Meglen said he believed the stadium could host ۶۰,۰۰۰ to ۷۰,۰۰۰ concertgoers for a show. Panish cited figures for two Dion shows in ۱۹۹۹. Panish showed Meglen a printout from Dion's website, stating she sold ۹۰k tickets each night for two shows in June ۱۹۹۹. "That's what it says," Meglen said of the printout. The executive told the jury he didn't promote the Stade de France shows. Meglen had also told the jury that he wasn't familiar with the promotion of Dion's Asian or European tour dates. (AP) Panish: What did you testify was the maximum capacity of stadium in France? Meglen: I don't believe it is ۸۰,۰۰۰ Meglen: Generally, ۳۰% of the numbers that your expert project you have to take out because it gets you to the salable number. Panish: So what's the maximum seating capacity for that stadium in Paris? Meglen: I don't know exactly, I'd say ۶۰ to ۷۰,۰۰۰ Panish: Isn't it true Celine Dion sold ۹۰,۰۰۰ tickets at that stadium in ۱۹۹۹? Meglen: I don't know if that's true, didn't promote that show "It sounds like too big a number to me," Meglen said. Panish said it was ۱۸۰,۰۰۰ people for two shows. (ABC۷) Panish then attacked AEG's slide on the Rose Bowl attendance figures. The slide said concert capacity was about ۶۰,۰۰۰ people. Panish showed Meglen a Billboard magazine story that reported U۲ packed in ۹۷,۰۰۰ people for a concert there. Meglen said that's what Billboard reported, but he said he hung out before that show and was told by the band's rep that it hadn't sold out. The executive said one of the only shows AEG Live has ever produced that had more than ۶۰k concertgoers was at Ohio State University (AP) Exhibit: Rose Bowl Cap Rolling Stones VooDoo Lounge, ۲ shows Plaintiff's Stated Capacity: ۹۲,۵۴۲ Actual Capacity: ۵۹,۵۷۰ Difference: ۳۲,۹۷۲ (ABC۷) Meglen said he met with his attorney ۵ days to prepare for his testimony. He was subpoenaed at lunch time and Bina said they will respond. "The maximum capacity of shows I've done at the Rose Bowl was ۵۹,۵۷۰," Meglen testified. (ABC۷) Panish: Isn't it true U۲ had ۹۷,۰۰۰ people attend at the Rose Bowl? Meglen: That's not true Panish: It was reported on Billboard Magazine Meglen: I wouldn't believe it (ABC۷) Panish showed Meglen the Billboard Magazine article. He asked how many tickets were sold at U۲ performed in Oct ۲۰۰۹ at the Rose Bowl? Meglen: It looks like they (Billboard) reported ۹۷,۰۰۰. I have done Pink Floyd and Rolling Stones, we try to sell as much as we can, we got to roughly ۶۰,۰۰۰. Panish: Are you an expert in stadium? Meglen: I think I am pretty much an expert in the field. (ABC۷) Meglen said that to him, the biggest stadium cap he played was in Columbus, Ohio for a concert and he got in over ۶۰,۰۰۰. Meglen: You assume I believe and agree with those numbers because they are on Billboard magazine. Those numbers are often inflated. (ABC۷) Panish asked Meglen how much time he spent preparing to testify. The exec said portions of five days. Meglen had been working on the Stones' recent tour, started trial testimony preparation when he got back last week. Panish then asked Meglen about his contract and how much he got paid. Stebbins Bina objected, saying it was irrelevant to the trial. Panish said Meglen's salary was relevant because it went to bias. Stebbins Bina said it was an invasion of privacy. Judge sustained the objection and Panish asked it a different way. Meglen said he was paid "sufficiently." The lawyer asked if Meglen was paid a lot. The executive said he didn't know how to answer that question. When prodded, Meglen said $۱ million a year seemed like a lot to him. He added he wasn't paid that amount. (AP) Panish asked if Meglen will do anything he can to protect AEG. "I'm here to tell the truth," Meglen said. Panish: How much do you get paid by AEG? Defendants' objected, said it has nothing to do with this case. Panish argued this goes to show a bias. He said he's under a ۵ year contract with discretionary bonus. Judge sustained it. Panish asked if Meglen gets paid a lot by AEG. He said a lot to one person is not a lot to another. Panish asked what's a lot. Meglen said a million/year. Then Panish asked if Meglen gets paid a lot. "I'm not paid a million dollars a year" (ABC۷) Panish moved on after a few questions and then asked about a comment Meglen made yesterday that he works with "animals." Meglen said he wasn't referring to artists, he was referring to the people who prep and tear down shows and are on the road all the time. (AP) Panish asked about Meglen's reference to work with animals. "I told you yesterday that the people I worked are like animals," Meglen said. "I still work with animals." He said he was referring to crews and guys who works with him assembling shows and taking them down in hours. (ABC۷) "I think we're animals by doing that," Meglen said. Panish asked whether the exec respected artists. "Very much," he replied. (AP) Panish asked if Meglen respects artists. He answered yes. He then asked if it is ok for AEG to refer to an artist as freak or creepy. Panish asked if it's appropriate for one of AEG's executive to call an artist "freak" and "creepy." "People will use terms about an artist that people have used before," Meglen answered. Panish asked if it's appropriate for AEG to call artist a freak. Meglen said no. Panish asked if Meglen thought it was appropriate for your lawyers to refer as freaks or creepy? Meglen: I don't believe it is yes or no answer. I believe if people are communicating in a personal level is different from being in public. "It would not be a appropriate is it was in a public fashion," Meglen opined. Panish: But in private it's ok? Meglen said he doesn't believe it's a yes or no answer. "I think when someone is having a private conversation and later if that becomes public, that can change things," Meglen said. Meglen: Freak had been used numerous times prior, I don't believe it was appropriate term for him to use but term that had been used before. "I think "creepy" is not that bad of a word," Meglen said. He told Panish he's sure they both have been called creepy behind their back. (ABC۷) Panish asked if it was appropriate to call an artist a "freak" or a meeting with an artist "creepy" as AEG corporate lawyers did in emails. Meglen said it depended on the situation and it wouldn't be appropriate to do it in public. He said it wasn't a simple yes or no answer. After several more questions, Meglen said it wouldn't be appropriate to call an artist a freak. He said calling someone creepy was different. Meglen said he'd probably been called creepy, and said it might have been said about Panish. "No one would say it to my face," he replied. (AP) Meglen said they always want to do what's best for the artist. He had some disagreements with his old boss. (ABC۷) Panish asked Meglen several questions about a June ۲۰۰۹ email that Paul Gongaware sent regarding Conrad Murray. Gongaware email: "We want to remind him that it is AEG, not MJ who is paying his salary. We want him to understand what is expected of him." Meglen said he wasn't copied on the email and could only speculate on what Gongaware meant. (AP) Panish asked Meglen to assume Gongaware wrote an email and said tell Murray, remind him it's AEG, not MJ, paying his salary. Panish showed Gongaware's email to Meglen. He said he's seen the email on the newspaper. Panish: You told me "who's paying your salary" is "where your bread if being buttered." Meglen: I said Mr. Ferrell told me 'you know where your bread is buttered.' "In the context of this email, I'd be only speculating what Paul was doing," Meglen said. (ABC۷) Panish then starting asking questions about other artists who have doctors who work on tours. He asked if AEG pays Celine Dion's doctor. Meglen said Dion's company pays her doctor. He said AEG didn't negotiate the deal and can't tell the doctor what's expected of him. Panish asked about the Rolling Stones' doctor. He gave the same answers -- that AEG didn't hired or negotiate with the Stones' doctor. Meglen said it's usually the producer's responsibility to negotiate with doctors, physical therapists, but terms are set by the artist. The executive re-iterated he wasn't familiar with Murray's contract, and hadn't read Michael Jackson's contract in detail. (AP) Panish asked if AEG hired Celine Dion's doctor. Meglen said no. Celine's company pays her doctor. Meglen said they did not negotiate Dion's doctor's contract and cannot terminate him. Panish: Did AEG negotiate the doctor's contract for Rolling Stones? Meglen: No, it was negotiated by their tour producer. Panish asked if it's true the producer generally negotiates the contract with doctors, physical therapists, etc. Meglen: It can be producer's responsibility to hire the doctor if there is a doctor on the tour, if artist requests them to do that. In a video deposition, shown to the jury, Meglen said it's the producer's responsibility, many times. AEG Live was the producer for MJ's This Is It tour. "It can only be done with the approval of the artist," Meglen said. "You can't hire people in these positions without the artist approval." Meglen said he was told Michael wanted to bring his doctor on tour. He was not involved in negotiating the contract with Dr. Murray. Meglen said he had heard of some of the doctor's request in their executive meeting. "I don't know who was negotiating, I had simply heard the doctor requested money," Meglen said. Meglen: During one of our executive meetings, it was brought to our attention that Murray was asking for $۵ million. Gongaware was the one who brought it up. Meglen said it was kind of understood the amount was excessive and it was not going to happen. (ABC۷) He said the company doesn't hire doctors. He said the issue of Murray asking for $۵ million came up in a meeting of AEG Live executives. Meglen said Gongaware reported the doctor's request. After several questions about who was there, Meglen said he didn't remember how many meetings that included a discussion of Murray's fee, or if he commented on it. He said it may have come up in just one meeting. Meglen said Gongaware told the group that Jackson told him to offer Murray $۱۵۰k a month, and the doctor accepted that. The executive said it's uncommon that any artist's doctor are discussed in the AEG Live executive meetings. He said outside of Jackson's tour, a discussion of an artist's doctor had probably never happened in the executives'' meetings. (AP) Panish asked whether AEG Live directly paid the doctors for the Stones and Dion. Meglen said not, the artists paid them. Meglen said Dion's doctor was listed in an early budget for her shows, but he was only listed as someone paid out of her expense stipend. Dion's company would be paid a certain amount to operate her show each week, Meglen said, and her doc would be paid from that. Meglen: "We do not hire doctors. We could advance on behalf of an artist." (AP) Panish: Isn't true Celine Dion's doctor is paid for out of show production budget? Meglen: I pay Celine Dion an amount of money, to which she pays the doctor out of that money. (ABC۷) Panish: You never proposed a MJ show when he was alive? Meglen: I asked if Michael was interested in doing a Celine-type show and he said no (ABC۷) "Our policy is we do not have a deal until we have a signed contract," Meglen explained. "We do not consider a deal done until there's an executed contract," Meglen said. He said just because Murray agreed to money offer by MJ via Gongaware does not mean a deal was consummated. (ABC۷) Panish: Is it common at the executive committee to talk about the artist's doctor? Meglen: No, that's not common Panish asked when was the last time the committee discussed an artist's doctor. "That probably never happened," Meglen said. (ABC۷) Only Rolling Stones and Celine Dion have had doctors on tour under AEG. "AEG did not have a contract with Celine's doctor," Meglen said. They did not negotiate the doctor's payment, could not fire the doctor. Meglen said he does not know if Dion's doctor set her schedule up. "AEG paid the per-show operating expense to CDA production who in turn paid the doctor," Meglen said aboutCeline Dion. Regarding the Rolling Stones, Meglen said the doctor worked for the band, which means worked for principals and band members. Meglen said AEG did not negotiate the contract with the doctor for the Rolling Stones. Panish: AEG give money to the Rolling Stones? Meglen: Yes . Panish asked if it was $۱۸ million. Meglen said there was advance/other securities, doesn't know if the Rolling Stones have to pay it back. Meglen: We did not produce the Rolling Stones show, we only promoted the Rolling Stones tour. Celine Dion's doctor was on the original operation budget by AEG for her show. He was listed to be paid out of the weekly operation expense. Meglen said Dion's doctor was her responsibility to pay. "AEG does not pay doctors," Meglen said. "We do not hire doctors, we could advance on behalf of artists." I know we don't hire doctors," Meglen said. He was not involved in a day-to-day details. (ABC۷) Panish asked who would be in a better position to know AEG's actions on Jackson's shows, Meglen or Randy Phillips. Meglen said Phillips and Gongaware would know, but said he knew the company didn't hire doctors. Panish asked whether Meglen had ever discussed trial testimony with Phillips or Gongaware. He said no. Meglen said the executives had discussed the case, but they were told not to discuss their respective testimony. He said he did ask Philip Anshutz how he thought the case was going when they saw each other recently. Meglen said Anshutz told him, "'I think it's going fine. We have not presented our case yet.'" Meglen said they didn't discuss it further. (AP) Panish asked if Meglen spoke with Mr. Anschutz about the trial. Meglen said he asked what he thought about the trial. "I think it's going fine, we have not presented our case yet," Meglen said Anschutz responded. (ABC۷) Panish showed the picture of MJ in June ۲۰۰۹. Meglen: He looks skinny, he looks skinner than when I saw him. That's all. "I'm not a doctor. It's not for me to decide whether being slander is healthy or not healthy," Meglen explained. (ABC۷) Panish asked about the meeting with MJ in ۲۰۰۷. "I'm very proud of the assets of AEG, but I don't think I was bragging about it." Meglen said he would not go in a meeting about movies since he is not in the movie business. He said he showed the company's movie sizzle reel to MJ because he wanted to show the quality of their work. "How would I know what MJ wanted to do?" Meglen said. (ABC۷) منبع: eMJey.com / CNN & AP & LA Times

جلسه ۵۳ دادگاه اای‌جی: کاترین جکسون در جایگاه

در این روز ماروین پوتنام، وکیل مدافع کمپانی به پرسش از کاترین جکسون پرداخت. کاترین گفت که مایکل تمامی هزینه‌های زندگی او از جمله خوراک، پوشاک و سرپناه را تامین می‌کرد. مایکل به مادرش پول نقد می‌داد اما کاترین ریز پرداخت‌ها را یادداشت نمی‌کرد. کاترین گفت که او یک منشی دارد که پانزده تا بیست سال است که برای وی کار می‌کند. این منشی جنیس اسمیت نام دارد و دفترش در انسینو است. خانه‌ی قبلی کاترین نیز در همین منطقه قرار داشت.(هواداران در جریان آشوب خانوادگی سال گذشته‌ی جکسون‌ها با جنیس اسمیت آشنا شده بودند. فرزندان کاترین - جرمین، جانت، ربی و رندی - مادرشان را از فرزندان مایکل جدا کردند و به شهری دیگر بردند. اطلاعی به فرزندان مایکل داد نشد و آنها نگران از سرنوشت تنها قیم قانونی خود در آن زمان، به دنیا اعلام کردند که مادربزرگ‌شان مفقود شده است. کاترین در بیانیه‌ای گفت که جنیس اسمیت از جانب وی با فرزندان مایکل صحبت می‌کرده و به وی گفته بود که مشکلی در میان نیست. وی پس از بازگشت اعلام داشت که از تمام موضوعات بی‌خبر بوده است و این بدین معناست که جنیس اسمیت اطلاعات درستی از فرزندان مایکل به او نداده بود. با این حال اسمیت از کار اخراج نشده است. اطلاعات بیشتر را در اینجا بخوانید.) کاترین و فرزندان مایکل در سال ۲۰۱۱ از هیونهارست به منزل جدیدی در منطقه‌ی محافظت شده‌ای در کالاباساس نقل مکان کردند. کاترین گفت که هیونهارست در دست تعمیر است. طی جلسه گاه خشم کاترین نسبت به ماروین پوتنام زبانه می‌کشید، او از پاسخگویی به برخی پرسش‌ها امتناع می‌کرد. پوتنام نیز سعی می‌کرد حمله‌های او را خنثی کند. کاترین در ابتدا در یادآوری این که دستیارش چند سال برای او کار کرده است، به مشکل برخورد اما بعد رقم گفته شده توسط پوتنام را تصحیح کرد. به چالش کشیدن حافظه‌ی شاکی، تکنیکی است که وکلای مدافع می‌توانند با استفاده از آن، صحت شهادت شاکی را زیر سوال ببرند. کاترین گفت که مایکل خرج خورد و خوراک، پوشاک، خانه و باقی مسائل زندگی او را تقبل می‌کرد. پوتنام از او پرسید آیا ریز این حساب‌ها را در جایی نگاه داشته است؟ کاترین گفت که این مسائل را یادداشت نمی‌کرده و اینکه این پول، هدیه‌ی پسرش مایکل به او بوده است. "وقتی به من پول نقد می‌داد، هدیه‌ی او به من بود. فکر نمی‌کردم لازم باشد آن را به کسی گزارش بدهم." پوتنام پرسید که آیا کاترین در سال ۲۰۱۰ وقتی دادخواست علیه اای‌جی را تنظیم نمود، یک حساب بانکی داشت؟ کاترین به خاطر نمی‌آورد. پوتنام در مورد مشکلات مالی مایکل از وی پرسید. کاترین گفت که مایکل پول فراوانی داشت، افراد زیادی زیر دست او کار می‌کردند. کاترین اما گفت که از افرادی شنیده بود که مایکل در زمان مرگ مشکل مالی داشت. "آنها این حرف‌ها را پانزده سال بود که می‌زدند. سال‌ها می‌شنیدم که مایکل ورشکست شده است در حالی که نشده بود. مردم پول‌هایش را برمی‌داشتند، بهتر است بگویم از او می‌دزدیدند. مایکل به من گفت که مردم از طرف او بدون اجازه قرارداد می‌بستند، به آنها رشوه داده می‌شد." کاترین گفت که هرگز از پسرش در مورد اینکه مشکل مالی دارد سوال نکرده بود زیرا باوری به درست بودن این حرف نداشت. کاترین سپس پرسید: "این حرف‌ها چه ربطی به مرگ پسرم دارد؟" کاترین گفت که نمی‌خواهد وارد جزئیات مالی پسرش شود و پوتنام به وی یادآوری کرد که این شغل وی است که سوال بپرسید زیرا کاترین تقاضای دریافت پول هنگفتی از کمپانی (۱.۵ تا ۱.۷ میلیارد دلار) کرده است. او سپس در مورد این مبلغ از کاترین پرسش کرد و وی گفت که پوتنام باید در مورد خسارت مورد تقاضای وی با وکلای او صحبت کند. وکیل کاترین اعتراض کرد که موکلش نباید در مورد برآورد خسارت مورد پرسش قرار بگیرد. پوتنام از کاترین پرسید که آیا باور دارد پسرش در مرگ خویش هیچگونه مسئولیتی نداشته است؟ پاسخ مثبت بود. کاترین در گذشته نمی‌دانست که مایکل از پروپوفول استفاده می‌کرد. وقتی پوتنام پرسید که آیا کاترین باور دارد که پسرش می‌دانست موری به او پروپوفول تزریق می‌کند، برایان پنیش بار دیگر اعتراض کرد. پوتنام سوال را تغییر داد و پرسید که آیا کاترین به خاطر می‌آورد که ام‌جی از موری پروپوفول خواسته بود؟ پنیش اعتراض کرد. پوتنام عاقبت پرسید که آیا کاترین در دادگاه سال ۲۰۱۱ دکتر موری شنیده بود که پسرش از موری تقاضای پروپوفول کرده بود؟ کاترین گفت که این را شنیده و تعجب کرده بود. کاترین اما گفت که نشنیده است که پسرش از باقی پزشکان چنین درخواستی کرده باشد. کاترین در مورد پروپوفول گفت: "حتی اگر مایکل درخواست کرده بود، کانراد موری می‌توانست بگوید نه." پوتنام پرسید آیا کاترین در دادگاه موری حاضر میشد و آیا به دادستان والگرن یاری رسانده بود؟ کاترین از دادن پاسخ خودداری کرد و گفت به خاطر نمی‌‌آورد. پوتنام پرسید آیا باور دارد که دکتر موری به استخدام پسرش درآمده بود؟ پاسخ منفی بود. پوتنام: "شما این شهادت را که ام‌جی در لاس وگاس دکتر موری را استخدام کرده بود، شنیدید؟" کاترین: "او برای فرزندان‌اش پزشک استخدام کرده بود. نمی‌دانم که موری بود یا خیر." پوتنام پرسید آیا به خاطر می‌آورد که پرینس، پسر مایکل، شهادت داد که پدرش دسته‌های اسکناس به موری می‌داد. کاترین: "او نگفت دسته‌ها. مایکل به او پول می‌داد زیرا موری پول نداشت و مایکل دل‌اش برای او می‌سوخت، نه به این خاطر که او را استخدام کرده بود." کاترین پیش از این دادگاه، موضوع پرداخت پول را نمی‌دانست. پوتنام اشاره کرد که کاترین در گذشته گفته بود که فکر می‌کند موری را پسرش استخدام کرده بود. پوتنام می‌خواست ویدیوی مصاحبه‌ی کاترین با Dateline را که کاترین در آن این حرف را زده بود به نمایش بگذارد، اما پنیش اعتراض کرد و گفت که وی باید این مصاحبه را بررسی نماید. قاضی به پوتنام گفت که پخش مصاحبه را تا زمانیکه وکلا آن را بررسی کنند به تعویق بیاندازد. این مصاحبه هشت ماه پیش از آنکه کاترین پرونده را به جریان بیاندازد، انجام گرفته بود. کاترین: "شاید این حرف را یکبار زده باشم و شما احتمالا به آن استناد خواهید کرد. من در آن زمان حقایق را نمی‌دانستم. فکر می‌کردم که شاید مایکل او را استخدام کرده باشد." پوتنام همچنین پرسید که آیا کاترین در این مصاحبه گفته بود که مایکل می‌توانست از مرگ خویش جلوگیری کند؟ کاترین گفت که چنین حرفی را به خاطر نمی‌آورد اما به هر حال اکنون چنین فکر نمی‌کند و مایکل نمی‌توانست از مرگ خود جلوگیری کند. پوتنام از کاترین پرسید که آیا به خاطر می‌آورد که گفته بود حافظه‌اش خیلی خوب نیست. کاترین: "من این را نگفتم. من نگفتم که نمی‌توانم هیچ چیز به خاطر بیاورم. گفتم من ۸۳ سال دارم و همه چیز را به خاطر نمی‌آورم." کاترین گفت بر اساس شنیده‌هایش در دادگاه، ایمیل‌های خوانده شده و مصاحبه‌ی تلویزیونی رندی فیلیپس، مدیر عامل کمپانی که گفته بود آنها موری را استخدام کرده بودند، بر این باور است که دکتر موری توسط کمپانی استخدام شده بود. پوتنام پرسید که آیا کاترین می‌داند که موری هفته‌ای شش روز در منزل مایکل می‌ماند. پرینس در شهادت خود به این موضوع اشاره کرده بود. کاترین گفت چیزی به خاطر نمی‌آورد و این موضوع را با نوه‌هایش نیز مورد بحث قرار نداده است. کاترین هنگام پاسخ دهی به پوتنام اخم می‌کرد. او گفت هیچ چیزی در مورد موری نمی‌داند. پوتنام: "آیا دکتر موری را در مرگ فرزندتان مقصر می‌دانید؟" کاترین: "البته." پوتنام: "آیا او در دادگاه جنایی محکوم شد؟" کاترین: "بله." پوتنام: "آیا او در زندان است؟" کاترین: "امیدوارم که باشد." پوتنام پرسید که چرا کاترین دادخواست صد میلیون دلاری‌اش علیه موری را لغو کرد؟ کاترین گفت زیرا موری هفت یا هشت فرزند دارد و بی‌پول است. "احساس کردم فرزندان‌اش نیاز دارند که او مراقب‌شان باشد. او هیچ پولی ندارد. پول او باید به فرزندان‌اش برسد." پوتنام سپس به استفاده‌ی مایکل از داروها پرداخت و از کاترین پرسید که آیا هرگز مایکل را تحت تاثیر دارو دیده بود؟ پاسخ منفی بود. پوتنام با بیان یک اصطلاح عامیانه از کاترین پرسید که آیا هرگز هنگام مکالمه‌ی تلفنی احساس کرده بود که پسرش دارو مصرف کرده و گیج است. پوتنام از یک اصطلاح انگلیسی با ترجمه تحت الفظی "بیرون بودن" استفاده کرد و کاترین پرسید: "بیرون از چه؟". این پاسخ موجب خنده‌ی حضار شد و سپس پوتنام معنی اصطلاح را برای کاترین توضیح داد. پاسخ کاترین منفی بود. کاترین گفت که دادگاه سال ۲۰۰۵ علیه مایکل را به خاطر می‌آورد. او هر روز به دادگاه می‌رفت. پس از پایان دادگاه، مایکل کشور را ترک کرد. او پس از بازگشت از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ در لاس وگاس ساکن شد و دیگر به نورلند بازنگشت. او سال ۲۰۰۹ به لس آنجلس رفت و در کارول وود زندگی کرد تا آنکه در ۲۵ ژوئن درگذشت. کاترین گفت که وقتی مایکل در وگاس بود، تعدادی از فرزندانش به او گفتند که مایکل در مصرف داروهای تجویز شده‌ی پزشکان زیاده روی می‌کند. کاترین در این مورد با مایکل حرف زد و مایکل انکار کرد. این گفتگو وقتی اتفاق افتاد که کاترین آماده میشد تا منزل مایکل را ترک کند. آنها به درون تماشاخانه‌ای که در نزدیکی در ورودی قرار داشت، رفتند. کاترین به او گفت که شنیده است که او داروهای پزشکی مصرف می‌کند و اینکه نمی‌خواهد بشنود که بر اثر همین داروها "مانند بقیه" از بین رفته است. کاترین: "من مادرش بودم. تعجب نکردم که انکار کند. هیچ فرزندی چیز بدی که والدین‌اش در مورد او شنیده‌اند را نمی‌پذیرد. مانند کودکی که بیرون می‌رود و از دستور والدین‌اش سرپیچی می‌کند و سپس انکار می‌کند. او نمی‌خواست که مادرش نگران‌اش باشد." پوتنام: "اگر می‌دانستید که انکار می‌کند پس چرا با او صحبت کردید؟" کاترین: "من به این پرسش جواب نمی‌دهم." پوتنام: "چرا؟" کاترین: "زیرا از نظر من بی‌معناست. من نمی‌دانستم که قصد دارد آن را انکار کند. او فقط نمی‌خواست مرا نگران کند. فکر نمی‌کنم این موضوع آنقدر مهم باشد که شما اینچنین مرا به خاطرش سوال پیچ کنید. فرزند من، او به مادرش احترام می‌گذاشت، نمی‌خواست من آسیبی از این موضوع ببینم." پوتنام: "او یک بچه نبود، پنجاه سال داشت." کاترین: "به هر حال هنوز فرزند من بود. من مادرش بودم و او به من احترام می‌گذاشت. شما فقط می‌خواهید مرا گیج کنید تا از سخنان من چیزی بدست آورید و علیه من استفاده کنید." پوتنام: "من فقط می‌خواهم شهادت شما را بفهمم." کاترین: "شما پاسخ مرا می‌فهمید اما باز هم به پرسیدن ادامه می‌دهید." کاترین سپس گفت که می‌دانست پسرش به خاطر سوختن پوست سرش و کمر درد، دارو مصرف می‌کرد اما هرگز بر این باور نبود که او دچار سوء مصرف شده باشد. کاترین همچنین گفت که در سال ۲۰۰۲ وقتی مایکل هنوز در نورلند بود، به خواست برادران و خواهران مایکل از جمله ربی، رندی و جانت در اقدامی غافلگیر کننده به اتفاق به نورلند رفتند تا با پادرمیانی جلوی مصرف او را بگیرند. کاترین گفت که مایکل سلامت بود و مشکلی نداشت اما از دخالت آنها و اینکه فکر کرده بودند او دچار مشکل شده است، برآشفته شده بود. آنها حال‌اش را پرسیدند، اما مایکل دانست که منظور آنها از این غافلگیری چیست، از رفتارشان ناراحت شد و بر سر خواهران و برادرانش فریاد زد. کاترین از اینکه به فرزندان‌اش پیوسته بود احساس شرم کرد. کاترین گفت هیچ صحبت دیگری به میان نیامد و مایکل نیز چیزی را انکار نکرد زیرا سلامت بود. کاترین گفت که در هیچیک از این دو باری که پادرمیانی کرده بود، باور نداشت که پسرش دچار سوء مصرف داروهای پزشکی شده باشد. کاترین: "ما دیدیم که حالش خوب بود اما برآشفته شده بود، بنابراین ما دیگر چیزی نگفتیم. به نوعی مایه‌ی شرمساری شد. وانمود کردیم که برای دور هم جمع شدن به نورلند رفته بودیم. هیچ صبحتی در مورد داروها به میان نیامد." پوتنام: "آیا او را برآشفته دیدید؟" کاترین: "وقتی می‌گویم برآشفته بود یعنی اینکه او را دیدم." پوتنام: "وقتی برآشفته شد، آیا گفت که دارو مصرف نمی‌کند؟" کاترین: "این را نگفت." پس از اینکه پوتنام بخشی از فیلم بازجویی کاترین را برای هیئت منصفه به نمایش درآورد، خون کاترین به جوش آمد: "چرا این کار را با من می‌کنید؟" کاترین در این ویدیو می‌گفت: "از لحن صحبت‌اش دانستم که برآشفته شده است. گفت دارو مصرف نمی‌کند." کاترین در جایگاه توضیح داد: "صادقانه می‌گویم که نمی‌دانم او این حرف را زده بود یا خیر. من (طی بازجویی) سعی نمی‌کردم که دروغ بگویم، فقط از شما خسته شده بودم. شما یک سوال را پنجاه بار از من می‎‌پرسیدید، فقط جمله‌بندی‌شان را تغییر می‌دادید." پنیش بیانیه‌ای که خانواده‌ی جکسون در سپتامبر ۲۰۰۷ برای مجله‌ی پیپل فرستاده بودند را خواند. در آن زمان شایعه شده بود که مایکل اعتیاد پیدا کرده و خانواده‌اش تلاش می‌کنند کنترل کسب و کار او را در دست بگیرند. همچنین آورده شده بود که خانواده یکبار سعی کرده بود با مداخله در مقابل مصرف دارو توسط مایکل بایستد. جکسون‌ها در بیانیه آورده بودند که مایکل اعتیاد ندارد و آنها نیز در صدد کنترل امور وی نیستند. این نامه توسط کاترین، جکی، مارلون، تیتوو جرمین امضا شده بود. آنها همچنین مداخله‌ی خانوادگی را رد کرده بودند در حالیکه در واقع در سال ۲۰۰۲ به وقوع پیوسته بود. کاترین: "ما قصد نداشتیم کارهای تجاری او و اموری از این دست را در کنترل خودمان بگیریم. این دروغ است. فقط به این دلیل که در روزنامه‌ها گفته شده است به این معنا نیست که حقیقت دارد." پوتنام از کاترین پرسید که اگر صحبت آنها در نامه در رابطه با مداخله‌ی خانوادگی حقیقت نداشت پس چرا کاترین آن را امضا کرد؟ کاترین: "می‌خواستم ماجرا تمام شود. من نمی‌خواستم وقت خود را با روزنامه‌های محلی هدر بدهم زیرا می‌دانم تمام سعی آنها رسیدن به پول است." پوتنام: "آیا حقیقت دارد که مایکل از شما خواست این بیانیه را امضا کنید؟" کاترین: "من به یاد نمی‌آورم که پسرم از من خواسته باشد این کار را انجام دهم." پوتنام ویدیوی بازجویی رندی جکسون، برادر مایکل، را بطور انحصاری برای کاترین به نمایش گذاشت که در آن می‌گفت مایکل از مادرشان خواسته بود تا نامه را امضا کند. کاترین رد کرد و گفت که دیدن این فیلم هیج چیزی را در ذهن‌اش تداعی نمی‌کند. پوتنام گفت که رندی را به جایگاه خواهد خواند. پوتنام از کاترین پرسید که آیا از بیانیه‌ای که مایکل در سال ۱۹۹۳ در انتهای تور دنجروس منتشر کرده و در آن گفته بود که به دلیل وابستگی به داروهای مسکن به تور پایان می‌دهد، مطلع بوده است. کاترین گفت که تا پیش از آنکه در این دادگاه ارائه شود چیزی در مورد آن نشنیده بود. پوتنام: "آیا آگاهی داشتید که پسرتان یک دوره‌ی ترک اعتیاد گذرانده بود؟" کاترین:‌ "این را شنیده بودم. الیزابت تیلور هم ربطی به این جریان داشت، من زیاد تلویزیون تماشا نمی‌کنم. هیچکس به نزد من نیامد تا چیزی به من بگوید. فرزندانم حتما نمی‌خواستند که من از این موضوع باخبر و نگران شوم." پوتنام: "خانم جکسون، شما روز جمعه گفتید که گوش‌تان را بر روی چیزهای منفی می‌بندید. نگفتید؟" کاترین: "احتمالا گفتم، ولی به خاطر ندارم. دوست ندارم اخبار بد را بشنوم." پوتنام در مورد دکتر فرشچیان و درمانی که وی برای وابستگی دارویی مایکل تجویز کرده بود، پرسید. در جلسه ۴۳ دادگاه گفته شده بود که دکتر فرشچیان در اوایل دهه ۲۰۰۰ برای درمان وابستگی مایکل به دمرول یک عمل جراحی بر روی وی انجام داده بود. این عمل شامل کاشتن یک قطعه‌ی دارویی نالوکسان درون شکم مایکل بود که مانع از تاثیر دمرول میشد. پوتنام رونوشت شهادت فرشچیان طی بازجویی را به کاترین نشان داد. فرشچیان گفته بود که کاترین با وی صحبت کرده بود زیرا مایل بود در جریان جزئیات مصرف دمرول توسط پسرش قرار بگیرد. کاترین گفت که دکتر فرشیان را به خاطر نمی‌آورد و به یاد ندارد که با هیچ پزشکی در مورد مصرف دارو توسط مایکل صحبت کرده باشد. پوتنام: "آیا شهادت ارائه شده در دادگاه در مورد قطعه‌ی کاشته شده در شکم مایکل برای درمان وابستگی به دمرول را به خاطر دارید؟" کاترین: "من هیچ چیز در این باره نمی‌دانم." کاترین همچنین گفت که این قطعه را ندیده بود، زیرا اگر دیده بود، به خاطر می‌آورد. پوتنام از او پرسید که آیا مصاحبه با اپرا وینفری در پاییز سال ۲۰۱۰ را به خاطر دارد. کاترین پاسخ مثبت داد. این مصاحبه یک ماه پس از به جریان افتادن پرونده‌ی اای‌جی ضبط شد. پوتنام سپس بخشی از مصاحبه را برای هیئت منصفه پخش کرد. کاترین در این مصاحبه گفته بود که می‌دانست پسرش بعد از حادثه‌ی آتش سوزی پپسی، داروهای پزشکی مصرف می‌کرد اما این بسیار قبل‌تر از زمانی بود که کاترین شنید پسرش به این داروها وابستگی پیدا کرده بود. او همچنین در مورد مداخله‌ی خانوادگی آنان برای جلوگیری از مصرف مایکل با اپرا حرف زده بود. کاترین گفته بود که وقتی مایکل وابسته شدن به داروها را انکار کرده بود، حرفش را باور نکرده بود. کاترین در دادگاه منظور خویش را اینچنین شفاف سازی کرد: "من حرفش را هم باور کردم و هم نکردم. نمی‌دانستم چه چیزی را باور کنم." پوتنام: "آیا شما در مصاحبه گفتید که پسرتان به داروها معتاد شده بود؟" کاترین: "من به اپرا این را گفتم. اما به شما می‌گویم که مایکل داروی مسکن مصرف می‌کرد. اما من فکر نمی‌کنم که زیاده روی می‌کرد." پوتنام در مورد لوییس فراخان، رهبر جنبش امت اسلام در آمریکا پرسش کرد. مایکل در سال ۲۰۰۵ به علت نزدیکی برادرش به مسلمانان از این عده به مدت محدودی به عنوان محافظ استفاده کرد اما ایشان را به زودی برکنار نمود. کاترین گفت که فراخان را ملاقات کرده بود اما به خاطر نمی‌آورد که در نورلند بود یا خیر. پوتنام پرسید که آیا طی دادگاه جنایی در سال ۲۰۰۵ پسرش را تحت تاثیر دارو دیده بود؟ پاسخ منفی بود. کاترین همچنین گفت که هرگز در مورد سلامتی مایکل با مدیران و وکلای او و یا کارمندان کمپانی صحبت نکرده بود. مایکل در دهه هشتاد به همکاری با فرانک دلیو، مدیر برنامه‌، خاتمه داده بود اما در جریان آماده سازی تور «دیس ایز ایت» دلیو را دعوت به کار کرد. کاترین گفت که صحبت‌های دوستانه‌ای با دلیو داشت، اما از بازگشت او هیجان زده نشده بود. کاترین: "آنها افرادی که مایکل اخراج کرده بود را بازمی‌گرداندند. این مرا ناراحت می‌کرد." پوتنام اشاره کرد که برگه‌ی استخدام دلیو توسط مایکل امضا شده بود و سپس پرسید آیا کاترین فکر می‌کند دلیو توسط فرد دیگری غیر از مایکل استخدام شده بود. کاترین گفت که چنین فکر می‌کند و اینکه "مایکل نمی‌خواست او بازگردد." مایکل و دلیو به کاترین گفته بودند که دلیو برای تور بازگشته است. پوتنام در مورد کمک هزینه‌ای که جانت، دختر کاترین، برای وی می‌فرستاد؛ پرسش کرد. او از چند سال پیش از فوت مایکل هر ماه مبلغ ده هزار دلار برای مادرش حواله می‌کرد. کاترین در همین زمان از مایکل نیز پول می‌گرفت. کاترین گفت که پرداخت جانت در ابتدا ماهانه نبود. جانت پول‌ را به دفتر جنیس اسمیت می‌فرستاد. کاترین گفت که پس از فوت مایکل به جانت گفت که دیگر برای او پول نفرستد. هزینه‌ی زندگی کاترین امروزه توسط بنیاد مایکل تامین می‌شود. پس از پوتنام، برایان پنیش به طرح سوال پرداخت. پنیش: "آیا مایکل پیش از مرگ هزینه‌ی همه چیز زندگی شما را پرداخت می‌کرد؟" کاترین: "بله، همه چیز را پرداخت می‌کرد." پنیش: "آیا شما بر روی کمک مالی او حساب می‌کردید و برای تامین احتیاجات زندگی بدان وابسته بودید؟" کاترین: "بله." پنیش: "آیا آقای پوتنام طی بازجویی از شما سوالات شخصی پرسیده بود؟" کاترین: "بله، او پرسید که آیا همسرم مرا کتک می‌زده است." پنیش: "آیا فراخان و امت اسلام ارتباطی با مرگ فرزند شما دارد؟" کاترین: "خیر." پنیش: "آیا از این پرسش آقای پوتنام ناراحت شدید؟" کاترین: "بله." پنیش برای خنثی سازی حمله‌های پوتنام از کاترین پرسید که آیا از کامپیوتر و سرویس ایمیل استفاده می‌کند. کاترین گفت که سواد کامپیوتر ندارد. پنیش پرسید که آیا کاترین یک کارآگاه خصوصی یا یک وکیل یا یک بازرس است. پاسخ قطعا منفی بود، کاترین گفت که آخرین مدرک تحصیلی او دیپلم است. پنیش سپس از کاترین پرسید که وی چه کسانی را استخدام کرده است تا حقیقت مرگ پسرش را فاش کنند. او شرکت برایان پنیش را استخدام کرده است. پنیش: "شما برای پیگیری این پرونده چه کردید؟" کاترین: "شرکت شما را استخدام کردم." پنیش: "برای چه؟" کاترین: "تا بفهمم براستی چه بر سر پسرم آمد." کاترین همچنین گفت که پس از فوت مایکل، هیچگونه پیام تسلیتی از گانگ ور و فیلیپس، مدیران ارشد کمپانی دریافت نکرد. اما کنی اورتگا به دیدنش رفته بود. کاترین گفت که پیش از این دادگاه نمی‌دانست که همکاران مایکل در تور فکر می‌کردند که حال او روز به روز بدتر می‌شده است. پنیش: "آیا می‌دانستید که پسرتان شصت روز بی‌خوابی داشت؟" کاترین: "خیر." پنیش: "آیا می‌دانستید که کارمند تور به اای‌جی گفته بود که وضعیت مایکل در برابر چشمان‌اش بدتر و بدتر می‌شود؟" کاترین: "خیر." کاترین گفت که اای‌جی او را در جریان شرایط مایکل قرار نداده بود.او گریه کنان گفت: "آنها می‌توانستند با من تماس بگیرند و اینها را بگویند. او سراغ پدرش را گرفته بود. نوه‌ام به من گفت که مایکل مضطرب و ترسیده بود. آنها ایستادند و از بین رفتن‌اش را تماشا کردند. من می‌دانم. اگر ما را در جریان قرار داده بودند، بی‌درنگ وارد عمل می‌شدیم." پرینس در دادگاه شهادت داده بود که مایکل با پدرش جو تماس گرفته بود. پنیش سپس به ایمیل‌هایی پرداخت که کارمندان کمپانی در آن‌ها مایکل را غیرعادی و ملاقات با او را مور مور کننده توصیف کرده بودند. تد فیکر، وکیل ارشد در کمپانی مادر اای‌جی: "تو آن آدم غیرعادی را ملاقات می‌کنی؟" شان ترل، کارمند زیر دوست او: "ظاهرا که اینگونه است. نمی‌دانم چه احساسی باید داشته باشم. مطمئنا باید جالب باشد، اما یک جورایی مور مور کننده است." پنیش: "آیا اای‌جی هرگز به شما گفت که مایکل را غیر عادی و مور مور کننده خطاب کرده بود؟" کاترین گریه کنان گفت: "خیر." پنیش تصویری از مایکل با تیشرت که شش روز پیش از فوت وی در ژوئن ۲۰۰۹ گرفته شده بود را به نمایش گذاشت و از کاترین خواست آن را ببیند. این تصویر که باهار و بارها در دادگاه ارائه شده است، مایکل را بسیار لاغر نشان می‌دهد، همچنین استخوان‌های او از زیر پوست مشخص است. پنیش پرسید که آیا کاترین هرگز مایکل را اینگونه دیده بود؟ کاترین تمایلی به تماشای این عکس نداشت و در ابتدا جانب دیگری را نگریست، اما سپس تصویر را دید و گفت که هرگز مایکل را اینگونه ندیده بود. وی همچینن گفت که این عکس را تا پیش از دادگاه ندیده بود. پنیش در انتها در مورد دادخواست صد میلیون علیه موری پرسش کرد. کاترین گفت که این رقم توسط دادستان تعیین شده بود، نه شخص وی. و اینکه کاترین از دادستان خواسته بود تا دادخواست را لغو کند. پس از آن بار دیگر پوتنام در برابر جایگاه قرار گرفت تا ویدیوی مصاحبه‌ی کاترین با Dateline را به نمایش بگذارد. کاترین طی این مصاحبه می‌گفت که مایکل، دکتر موری را استخدام کرده بود تا مراقب‌اش باشد، پس مرگ او قابل پیشگیری بود. پوتنام پرسید که آیا کاترین که در جستجوی حقیقت مرگ پسرش است، در مورد دکتر موری از فرزندان مایکل پرس و جو نکرده بود؟ کاترین گفت که می‌توانست، اما نمی‌خواست این موضوع را با آنها درمیان بگذارد. کاترین اما با پرستار بچه‌ها، خواهر رز، صحبت کرده بود. رز گفته بود که مایکل بسیار ضعیف بود و از شدت ضعف طی تمرین نیاز داشت که او را یاری کنند تا به زمین نخورد. دادگاه در جلسه‌های پیشین در مورد حال وخیم مایکل در روز ۱۹ ژوئن شنیده بود. در این روز اورتگا به مایکل اجازه‌ی رفتن به روی صحنه را نداده بود. در ابتدای جلسه، پنیش از کاترین پرسیده بود که آیا مدیران کمپانی که ادعای دوست داشتن مایکل را دارند، پس از مرگ او برای مادرش کارت تسلیت فرستاده بودند. کاترین رد کرده بود. این بار پوتنام اشاره کرد که اای‌جی مراسم یادبودی را برای مایکل ترتیب داده بود. کاترین گفت که او در اصل می‌خواست مراسم پسرش را در LA Coliseum که بزرگتر از استپلس سنتر بود، برگزار کند اما کمپانی به او گفت که اگر مراسم در استپلس سنتر برگزار شود، اجاره‌ای بابت محل از خانواده‌ی جکسون دریافت نخواهند کرد، به همین دلیل مراسم در استپلس برگزار شد. استپلس سنتر به اای‌جی تعلق دارد. پس از اینکه پوتنام در جای خود نشست، پنیش بار دیگر برخاست و از کاترین پرسید که پس از مرگ پسرش چه تعداد کارت از افراد غریبه دریافت کرده بود؟ کاترین گفت که هزاران کارت تسلیت از افراد ناشناس به دست وی رسیده بود. پنیش ویدیوی مصاحبه‌ی رندی فیلیپس با اسکای نیوز را به پخش درآورد. در این مصاحبه که پس از فوت مایکل انجام شد، فیلیپس می‌گوید که موری را کمپانی استخدام کرده بود. پنیش همچنین از کاترین پرسید که آیا خواهر رز در مورد اای‌جی با وی صحبت کرده بود. کاترین گفت بله و اینکه اای‌جی، مایکل را زیر فشار گذاشته بود. پنیش سپس اشاره کرد که یکبار در دادگاه ادعا شده بود که کاترین به این دلیل آشپز کای چیس را دوباره استخدام کرده است تا وی در دادگاه برایش شهادت دهد. کاترین این ادعا را به کلی رد کرد و گفت که کای چیست به خواست فرزندان مایکل بازگشته است. پس از آن پوتنام بار دیگر جایگاه خود را ترک کرد و با اشاره به مصاحبه‌ی کاترین کمی پس از فوت مایکل که در آن گفته بود موری توسط پسرش استخدام شده بود در مقایسه با مصاحبه‌ی فیلیپس که گفته بود آنها موری را استخدام کرده بودند؛ این موضوع را مطرح کرد که اطلاعات داده شده در یکی از این دو ویدیو اشتباه است. کاترین گفت که سخنان او در مصاحبه نادرست بوده است، زیرا در آن زمان که حقایق را نمی‌دانست، فکر می‌کرد موری توسط مایکل استخدام شده است. پنیش برای آخرین دور پرسش‌ها از جای خود بلند شد و گفت: "چه کسی بهتر می‌داند که چه فردی به استخدام کمپانی درآمده است؟ شما یا مدیر عامل کمپانی؟" کاترین: "مدیر عامل کمپانی." پرسش‌ها به همینجا ختم شد و قاضی به هیئت منصفه اطلاع داد که گرچه وکلای خانم جکسون به کار خود پایان نداده‌اند، اما امروز نخستین شاهد از تیم وکلای کمپانی در جایگاه می‌نشیند. پس از آن جان مگلن در جایگاه توسط وکیل کمپانی، جسیکا استبینز بینا مورد پرس و جو قرار گرفت. مگلن یک برگزار کننده‌ی کنسرت است، در اای‌جی لایو کار می‌کند. او رئیس و مدیر عامل کانسرتز وست است. پل گانگ ور در مسند مدیریت، مگلن را یاری می‌کند. مگلن با اشاره به سابقه‌ی طول و درازش در عرصه‌ی تجارت، گفت که در شغل‌اش گاهی احساس می‌کند که با حیوانات سر و و کار دارد! بینا در مورد رقابت بین اای‌جی لایو و لایو نیشن پرسید. لایو نیشن کمپانی شماره یک دنیا در امر برگزاری کنسرت‌ها است. مگلن گفت که فکر نمی‌کند شماره یک بودن لزوما نکته‌ی مثبتی باشد. وی توضیح داد که این مسئله به تمایز بین کمیت و کیفیت مربوط می‌شود. مگلن پیش از تور «دیس ایز ایت» نیز با مایکل همکاری داشته بود. او مشاور یک شرکت ژاپنی بود که در کریسمس سال ۱۹۸۶ دو کنسرت از مایکل در آن کشور برگزار کرد. مگلن هر دوی این نمایش‌ها را تماشا کرده و گفت که فوق‌العاده بود. مارسل آورام برگزار کننده‌ی کنسرت‌ها بود. مگلن گفت که تنها نصف بلیطهای کنسرت‌های مایکل در ژاپن به فروش رفته بود و آنها صندلی‌های خالی را پوشانده بودند تا دیده نشود. بینا پرسید که آیا ویکیپدیا که نوشته کل بلیطها بفروش رفته بود، اشتباه کرده است. مگلن گفت که از این پایگاه به عنوان منبع در کارش استفاده نمی‌کند. (برای ما مشخص نیست این دو از چه صحبت می‌کردند. در ویکیپدیا چیزی در مورد نمایش‌های سال ۸۶ مایکل در ژاپن نوشته نشده است. کنسرت‌های تور بد مایکل نیز در سپتامبر و اکتبر سال ۸۷ در ژاپن برگزار شده بودند.) مگلن بار دیگر مایکل را در سال ۲۰۰۷ در هتل وین در لاس وگاس ملاقات کرده بود. این ملاقات برای معرفی اای‌جی به مایکل صورت گرفت. وکیل او پیتر لوپز، مدیر او ریمون بین و نیز پل گانگ ور در جلسه حاضر بودند. مگلن حرفی که گانگ ور در دادگاه در مورد واکنش مایکل بیان کرده بود را تایید کرد. مایکل با دیدن گانگ ور گفته بود: "هروقت پل گانگ ور را می‌بینم، می‌دانم که همه چیز به خوبی پیش خواهد رفت." مایکل احوال دوست دختر گانگ ور، بریجیت، را نیز جویا شده بود. گانگ ور و مگلن طی این دیدار خواستار آن شده بودند که مایکل کمپانی آنها را برای اجرای تورهای بازگشت‌اش انتخاب کند. مگلن، مایکل را چنین توصیف کرد: "هیجان زده بود، عالی، پرانرژی و قد بلند بود. محکم دست می‌داد. حواس‌اش جمع بود." مگلن گفت که گانگ ور بی‌درنگ رهبری تور دیس ایز ایت را به دست گرفته بود زیرا با ام‌جی سابقه‌ی همکاری داشت. مگلن همچنین گفت که هزینه‌ی تولید تور بر عهده‌ی هنرمند است. شهادت مگلن به همینجا ختم شد. در غیاب هیئت منصفه، پنیش به قاضی گفت که دبورا چنگ با وکیل گریس روآمبا صحبت کرده و وکیل نمی‌دانسته که موکل‌اش کجاست. پنیش در پی کشاندن گریس فراری به جایگاه شهود است. منبع: eMJey.com / CNN & AP & LA Times

جلسه ۵۲ دادگاه اای‌جی: دفاع کاترین جکسون از مایکل + ویدیوها و تصاویر مایکل و فرزندان

katherine-jackson-aeg-1.jpg امروز کاترین جکسون، شاکی پرونده و مادر مایکل جکسون در جایگاه شهود نشست. کاترین با صدایی آرام و نارسا گفت: "سخت‌ترین چیز این است که در این دادگاه بنشینم و به چیزهای بدی که در مورد پسرم می‌گویند گوش دهم. این حرف‌ها حقیقت ندارند. او اینجا نیست تا از خودش دفاع کند. بیشتر چیزهایی که گفته شده است حقیقت ندارد." پنیش، وکیل مدافع او، پرسید که آیا کاترین اینجاست تا از جانب مایکل سخن بگوید؟ کاترین: "من نهایت سعی خود را خواهم کرد." کاترین قصد خود از شکایت از کمپانی را بیان کرد: "می‌خواهم بدانم که واقعا چه بر سر پسرم آمد. من به همین دلیل اینجا هستم." پنیش: "وقتی آنها گفتند که می‌خواهند بگویند پسرتان فرد بدی بود، چه احساسی به شما دست داد؟" (اشاره به سخن آغازین وکیل کمپانی در دادگاه که گفته بود حقایق سیاه جکسون‌ها افشا خواهد شد." کاترین: "یک حس بسیار بد. پسر من فرد بسیار خوبی بود. او به خیریه‌ها کمک کرد. اسم‌اش در رکودها ثبت شده است. من خیلی مضطرب هستم، بسیار متاسفم. من می‌دانم که پسرم فرد بسیار خوبی بود. او عاشق همه بود. از او به عنوان هنرمندی که بیشترین حمایت را از خیریه‌ها کرده است، در کتاب رکودهای جهانی گینس نام برده شده است." کاترین گفت که مایکل عاشق تمام بچه‌ها بود، به ویژه آنهایی که دچار مسائلی بودند، مانند کودکان یتیم، بیمار و معلول. مایکل با بنیاد «یک آرزو کن» (Make a Wish) کار می‌کرد.او نام کامل‌اش را گفت: کاترین استر جکسون. متولد ۴ می ۱۹۳۰ در آلاباما، او ۸۳ سال دارد. او گفت کمی در شنوایی مشکل دارد. این نخستین شهادت او و کمی مضطرب بود. برایان پنیش: "آیا دیشب به خوبی خوابیدید؟" کاترین: "خیر." مادر مشهورترین خانواده‌ در صنعت سرگرمی و موسیقی، گفت که استعداد خوانندگی جکسون‌ها، از پدربزرگ مادری وی نشئت گرفته است. او کلمبوس براون (Columbus Brown) نام داشت. نام پدر کاترین، پرینس بود و او نیز استعداد خوانندگی داشت. مادر کاترین پنجره‌ها را باز می‌کرد تا صدای آواز شوهرش در کوچه بپیچد. مایکل طبق یک رسم دیرین خانوادگی در خانواده‌ی مادرش که به دوران برده داری می‌رسید، نام پسر خود را پرینس (شاهزاده) گذاشت. کاترین گفت که این نام ربطی به عنوان "پادشاهی پاپ" مایکل نداشت. نام پدر، پدربزرگ و جد کاترین نیز پرینس بود. Katherine-father-mj.jpg
کاترین در کنار پدرش و مایکل
کاترین: "مایکل عاشق پدرم بود." پنیش: "وقتی پی بردید که ام‌جی می‌خواهد نام پسرش را پرینس بگذارد خوشحال شدید؟" کاترین: "بسیار زیاد!" پدر کاترین به بچه‌هایش نواختن گیتار را آموزش داده بود. خواهر کاترین ویولون سل می‌نواخت. کاترین: "موسیقی همیشه در خانه‌ی ما جاری بود." کاترین: "در کودکی به فلج اطفال مبتلا شدم و از ۷ تا ۹ سالگی به پای چپ‌‌ام بریس می‌بستم. من خجالتی بودم." پنیش عکسی از کاترین در دوران دبیرستان نمایش داد. کاترین با کمرویی گفت: "وای خدای من، این عکس من است." Katherine-Jackson-high-school.jpg وقتی کاترین نوزده ساله بود با جو جکسون ۲۱ ساله ازدواج کرد. آنها در شهر گری در ایالت ایندیانا ساکن شدند و خانه‌ای در خیابان جکسون خریدند. کاترین می‌گوید همنامی خیابان با فامیل آنها تصادفی بود. خانه مانند یک گاراژ بود با چهار اتاق که دو تای آنها اتاق خواب بود. کاترین نه فرزند در این خانه تربیت کرد: ربی، جکی، تیتو، جرمین، لاتویا، مارلون، مایکل، رندی و جانت. آنها تخت خواب‌های سه طبقه داشتند. رندی که پسر کوچک بود در نزد مادر و پدرش در یک اتاق می‌خوابید و باقی پسران در اتاق دیگر. سالن پذیرایی مختص به دختران بود. gary-2300Jacksonstreet.jpg
کاترین و ربی، خانه‌ی گری
کاترین می‌گوید که هم او و هم جو از خانواده‌های اهل موسیقی برآمده بودند و استعداد خود را برای فرزندان‌شان به ارث گذاشتند. کاترین گاهی وقت‌ها با صدای آوازخوانی پسران‌اش از خواب برمی‌خواست. جو در کارخانه‌ی فولاد کار می‌کرد، در فصل کم کاری گاهی دو تا سه هفته از کار تعلیق می‌شد، بنابراین کاترین در فاصله‌ی زمانی تولد رندی تا جانت طی یک مدت پنج ساله برای خودش شغلی دست و پا کرد. او در فروشگاه زنجیره‌ای Sears, Roebuck & Company کار می‌کرد. پنیش: "آیا شما همواره ثروتمند بودید؟" کاترین: "آه، نه به هیچ وجه." کاترین در خانه به خیاطی می‌پرداخت، روزنامه‌ها را در پی کوپن‌ بررسی می‌کرد و آنها را از درون روزنامه می‌برید تا به خرید برود. او کفش‌های بچه‌ها را از کلیسای «سپاه رستگاری» (Salvation Army) تهیه می‌کرد. آنها فقیر بودند. برای بدست آوردن پول می‌بایست تا روز پراخت حقوق صبر می‌کردند. پول معضل بزرگی بود، آنها باید خوراک تهیه می‌کردند. کاترین می‌گوید آنها نمی‌خواستند اعانه جمع کنند. کاترین هر سال یک دوم یا یک چهارم از یک گاو را خریداری و کنسرو می‌کرد. "ما میوه و سبزیجات می‌خوردیم. آنها را در فریزر نگاهداری می‌کردیم و اینگونه زنده می‌ماندیم." پنیش: "آیا آشپز خوبی هستید؟" کاترین: "بچه‌ها چنین فکر می‌کنند. من می‌توانم سیب زمینی را به هر شیوه‌‌ای که تصور کنید، تهیه کنم." Jackie-Tito-Katz-Kittens.jpg
جکی و تیتو در کنار شهردار، تیم کتز کیتنز
کاترین از اینکه خانواده‌ی پرجمعیتی داشت خوشنود بود. جکی و تیتو در حیاط بیسبال بازی می‌کردند، آنها عضو تیم کتز کیتنز (Katz Kittens) بودند که به احترام شهردار نامگذاری شده بود زیرا وی حامی مالی تیم بود. مایکل پول‌اش را صرف خرید کلوچه و آبنبات می‌کرد و با آنها یک فروشگاه ترتیب می‌داد و خوراکی‌ها را با همان قیمتی که خریداری کرده بود، به خواهران و برادران‌اش می‌فروخت. کاترین همیشه زن باخدایی بود. می‌گوید: "من همیشه به خدا نزدیک بودم و فرزندان‌ام را به بهترین شیوه‌ای که می‌توانستم با تعالیم روحانی تربیت کردم." کاترین با تعالیم فرقه‌ی تعمیدیون بزرگ شد اما سپس به سوی لوتریانیسم گرایش یافت اما راضی نشد. وقتی آنقدر بالغ بود تا مسائل را درک کند، عضوی از شاهدان یهوه شد، آنچه که آن را «مذهب واقعی» می‌خواند. شاهدان یهوه؛ کریسمس، زادروزها و سایر عیدها را جشن نمی‌گیرند. تنها جشن آنان، شام آخر مسیح است. برخی از فرزندان کاترین عضو این فرقه شدند: مایکل، ربی و لاتویا. جو عضو فرقه نبود به همین دلیل آنها جشن‌هایشان را در آن زمان بی‌درنگ متوقف نکردند. MJ-at-the-age-of-two.jpg
مایکل در دو سالگی
وقتی پنیش عکسی از مایکل در دو سالگی را به نمایش گذاشت و از کاترین پرسید که این عکس چه چیزی را نشان می‌دهد، وی پاسخ داد "این عکس پسر دوست داشتنی کوچکم است، عزیز من." کاترین: "مایکل همیشه حساس و بامحبت بود. یک روز وقتی برادرش بیمار بود، مایکل دست‌اش را گرفته بود و گریه می‌کرد. مایکل اجازه نداد که شهرت او را تغییر بدهد. او متواضع‌ترین فرد بود." پنیش از نخستین جرقه‌های استعداد موسیقی در مایکل پرسید. کاترین: "او رقص کنان به دنیا آمد. وقتی بچه‌ها در اطراف من می‌رقصیدند، او در آغوش من بود و نمی‌توانست آرام بگیرد، با موسیقی می‌رقصید." کاترین یک ماشین لباسشویی قدیمی داشت که موقع کار سر و صدا می‌کرد و مایکل با صدای آن می‌رقصید. هیئت منصفه‌ با شنیدن این خاطره‌ی کاترین به خنده افتاد. "او می‌رقصید و شیشه‌ی شیرش را به دهان می‌گرفت. وقتی زبان باز کرد، همچنان می‌رقصید. او واقعا عاشق موسیقی بود، او عاشق رقصیدن بود." وقتی کاترین کوچک بود، پدرش برای آنها موسیقی کانتری می‌نواخت. کاترین همراه با فرزندان‌اش به موسیقی کانتری گوش می‌داد. آنها یک دستگاه تلویزیون در خانه داشتند که خراب می‌شد، یک تعمیرکار آن را برای تعمیر می‌برد و آنها گاهی پولی در بساط نداشتند که بتوانند تلویزیون را باز پس بگیرند. بچه‌ها عاشق گروه تمپتیشنز (Temptations) بودند و تمام مدت حالات آنها را در خانه تقلید می‌کردند. بچه‌ها بسیار کوچک بودند اما تمام مدت می‌خواندند و می‌رقصیدند. کار زیادی برای انجام دادن در گری نبود. دبیرستان روزولت مسابقه‌هایی ترتیب می‌داد. هر وقت رقابتی در مدرسه برپا بود، پسران خانواده‌ی جکسون‌ برنده‌ی آن بودند. پسران سپس یک گروه موسیقی تشکیل دادند. گروه در ابتدا «پنج برادر جکسون» (Jackson Brothers Five) نامگذاری شد، اما این اسم بسیار طولانی بود، پس به جکسون‌پنج (Jackson Fine) خلاصه شد. وقتی مایکل پنج ساله بود، آهنگ «از تمام کوه‌ها بالا برو» از فیلم اشک‌ها و لبخندها (آوای موسیقی) را در مدرسه‌ی ابتدایی‌اش خواند. همه تحت تاثیر آواز او قرار گرفتند و ایستاده تشویق‌اش کردند. کاترین می‌گوید او و پدربزرگ مایکل (پدر جو) در بین جمعیت بودند. Jacksons-101.jpg "وقتی روی صحنه پا گذاشت من بسیار مضطرب بودم، زیرا او همیشه خجالتی بود. و او شروع کرد به خواندن آهنگ، آن را به شیوایی خواند. پدر جو آنجا نشسته بود و مانند یک بچه اشک می‌ریخت، من هم داشتم گریه می‌کردم. مایکل به اطراف نگاه کرد، همه او را به خاطر اجرایش ایستاده تشویق کردند، اصلا مضطرب نبود، من شوکه شده بودم. او روی صحنه راحت‌تر به نظر می‌رسید." پس از آن مایکل به زودی به عنوان عضوی از گروه برادران‌اش پذیرفته شد و به عنوان تک‌خوان، جای برادر بزرگترش جرمین را گرفت. بچه‌ها در خانه تمرین می‌کردند. مبلمان خانه را به کناره‌های دیوار هل می‌دادند و در میانه‌ی اتاق به رقص می‌پرداختند. مایکل پنج ساله و برادران‌اش به شرکت در مسابقات ادامه می‌دادند. کاترین می‌گوید مایکل در تمامی مسابقات برنده می‌شد به استثنای تنها یک مرتبه. آنها یک بار مسابقه را به پسری که در همسایه‌شان زندگی می‌کرد، باختند. کاترین به خنده می‌گوید: "فکر می‌کنم مردم از اینکه همیشه جکسون‌ها برنده می‌شدند، خسته شده بودند." آنها پول‌شان را پس انداز می‌کردند تا امپلی‎فایر بخرند. home-made-suits.jpg پنیش ویدیوهایی از گروه جکسون فایو را به نمایش گذاشت و از کاترین پرسید که چه چیزی بر تن بچه‌هاست. وقتی کاترین پاسخ داد "کت و شلوارهای خانه بافت"، هیئت منصفه بار دیگر به خنده افتاد. کاترین کت و شلوارهای مخصوص اجرای پسران را خودش می‌دوخت. پسران آنقدر پیشرفت کردند که خوانندگانی چون گلدیزنایت و تمپتیشنز به آنها پول می‌داند تا در کنسرت‌هایشان برنامه اجرا کنند. در سال ۱۹۶۸ کمپانی موتان با گروه جکسون۵ قراداد امضا کرد، مایکل ده ساله بود و تجربه‌ی چند سال خوانندگی را با خود داشت. پسران در زمستان همان سال از گری به کالیفرنیای گرم و آفتابی مهاجرت کردند و در کنار دایانا راس، از هنرمندان کمپانی، ساکن شدند تا تعلیم ببینند. کاترین چهار ماه بعد به آنان پیوست. جو، پدر خانواده، در سال ۱۹۷۱ هیونهارست را خریداری کرد و از آن پس به مدت چهار دهه خانه‌ی جکسون‌ها شد. "من همیشه می‌خواستم در کالیفرنیا زندگی کنم، زیرا گری همیشه سرد و برفی بود." گروه جکسون۵ پس از قرارداد با موتان شروع کرد به شکستن رکوردها. چهار تا از تک‌آهنگ‌های آنها بطور پیاپی شماره یک شد. جنون جکسون از همان زمان آغاز شد. کاترین می‌گوید هر وقت بچه‌های محله پی می‎بردند که پسران جکسون در راه هستند، هیجان زده می‌شدند. کاترین با خنده می‌گوید که از ازدحام دختران گرد خانه‌شان خسته شده بود. "آنها تمام روز آنجا می‌ماندند و گاهی هوا آنقدر تاریک می‌شد که من مجبور بودم آنها را به خانه‌هایشان برسانم." Academy-Awards-for-the-song-Ben-27March1973.jpg
مراسم اسکار سال۱۹۷۳
برخی اجراهای مایکل در مراسم ویژه، کاترین را غافلگیر کرده بود. او در چهارده سالگی به تنهایی بر روی صحنه‌ی مراسم اسکار آهنگ «بن» را اجرا کرده بود. او برای این آهنگ نامزد دریافت جایزه بود.
اجرای مایکل در مراسم اسکار
کاترین: "من بسیار به او افتخار کردم." پنیش: "آیا اضطراب داشتید؟" کاترین: "کمی مضطرب بودم، اما او خوب اجرا کرد." آهنگ «بن» در مورد دوستی با یک موش صحرایی است. کاترین گفت که مایکل به موش‌های صحرایی علاقه داشت. آنها یکبار برای صرف شام به رستوران بورلی هیلز رفته بودند و مایکل خرده نان‌ها را در جیب‌اش می‌ریخت تا برای موش ببرد. آنها بوقلمون، طوطی، موش خرما، موش صحرایی و گربه داشتند، اما مایکل سگ‌ها را دوست نداشت، یکبار در کوچکی، سگ پیت بول متعلق به دوست‌شان، بازوی برادرش رندی را به شدت گاز گرفته بود و مایکل از آن زمان از سگ‌ها می‌ترسید. اما او سال‌ها بعد یک سگ لابرادور شکلاتی رنگ به نام کنیا برای فرزندان‌ خویش خریداری نمود. مایکل در مدرسه به کارهای هنری می‌پرداخت. "او هنرمند بسیار خوبی بود. در مدرسه نقاشی‌های بسیاری می‌کشید و برخی از آنها فروخته شده‌اند." Golden-Globe-Awards-for-the-song-Ben-28January1973.jpg
در کنار والدین، جوایز گلدن گلاب، ۱۹۷۳. مایکل برنده‌ی جایزه‌ی بهترین آهنگ برای «بن» شد
کاترین گفت که مایکل وقت‌اش را به نشستن و تماشای تلویزیون هدر نمی‌داد، او آهنگ می‌نوشت. کاترین افزود بسیار سخت است که در دادگاه بنشیند و شاهد باشد که دیگران (کارمندان کمپانی اای‌جی) مایکل را تنبل خطاب کنند. او ایمیلی که از گانگ ور، مدیر کمپانی، در دادگاه خوانده شده و در آن مایکل، تنبل توصیف شده بو را بسیار ناراحت کننده توصیف کرد. "پسر من تنبل نبود. این بزرگترین دروغ است. هیچکس بزرگترین هنرمند نمی‌شود... (وقفه‌ی طولانی)... اگر تنبل باشد." کاترین افزود که مایکل در مدرسه دانش آموز بسیار خوبی بود، نمره‌های الف می‌گرفت. اما کاترین می‌گوید پسر او، پرینس ، نسبت به پدرش دانش آموز بهتری است. پرینس عضو انجمن دانش آموزان نخبه‌ی ایالات متحده می‌باشد و جایزه دریافت کرده است. کاترین تعریف کرد که مایکل عاشق فیلم بود. کاترین برخی از فیلم‌های محبوب او را نام برد: ویز (The Wiz)، سیدنی (Sidney)، دوزاده مرد خشن (۱۲ Angry Men). پنیش بخش‌هایی از فیلم ویز را به نمایش گذاشت. هیئت منصفه به شدت سرگرم تماشا شده بودند، برخی لبخند می‌زدند، برخی دیگر لبان‌شان را گاز می‌گرفتند گویی سعی می‌کردند جلوی لبخند خود را بگیرند. Jacksons-123.jpg
برادران، مایکل ایستاده - هیونهارست
کاترین گفت که مایکل و کویینسی جونز در کنار یکدیگر به خوبی کار می‌کردند. آنها در سه آلبوم مایکل همکاری کردند: Thriller, Bad, Off the Wall. پنیش سپس در مورد عادت مایکل به نوشتن یادداشت اشاره کرد. کاترین: "او تمام مدت برای خودش چیزهایی را یادداشت می‌کرد." او در این یادداشت‌ها می‌نوشت که چند نسخه از هر آلبوم‌اش را می‌خواهد بفروش برساند و یا در یک زمان معین، می‌خواهد در کجا باشد. کاترین گفت که این نوشته‌ها محقق می‌شدند. وقتی مایکل هنوز در کنار خانواده‌اش در هیونهارست زندگی می‌کرد، هدف‌اش این بود که مردم او را به عنوان شخصیت جدیدی بشناسند، نه آن بچه‌ی کوچک و دوست داشتنی جکسون فایو. پنیش: "وقتی مایکل ۲۱ ساله بود، آیا هدف‌هایش را یادداشت کرده بود؟" کاترین: "بله، او می‌خواست به عنوان ام‌جی شناخته شود، نه مایکل کوچولو یا جکسون کوچک." hayvenhurst.jpg
هیونهارست
پنیش ویدیوی مراسم موتان۲۵، نخستین باری که مایکل مونواک رقصید را به نمایش درآورد. هیئت منصفه لبخند زدند. کاترین گفت که مایکل تمام مدت تمرین می‌کرد. مایکل اتاقی در بالای گاراژ داشت و در آنجا دو ساعت بی‌وقفه می‌رقصید. کت پولک دوزی شده‌ای که مایکل در جشن موتان۲۵ برتن داشت، متعلق به کاترین بود. پیش از آغاز نمایش مایکل به گنجه‌ی لباس‌های مادرش سرک کشید و کت را برداشت و پس از آن شب دیگر هرگز آن را پس نداد. کاترین: "وقتی مایکل هجده ساله بود می‌خواست برای من یک خانه بخرد. اما در آن زمان قیمت خانه بالا رفته بود، پس تصمیم گرفت خانه را تعمیر کند. هیونهارستی که اکنون می‌بینید را او دوباره ساخته است. او اتاقی در طبقه‌ی بالا داشت که دوست نداشتی کسی وارد آن بشود." memory-room.jpg
اتاق خاطره
مایکل سپس این اتاق مخصوص تمرین رقص‌اش را با عکس‌های خانواده به شکل کاغذ دیواری تزئین کرد و بعد به مادرش گفت "این سورپرایز برای توست." مایکل همچنین پلاکی را با شعری برای مادرش در آنجا نصب کرد که هنوز هم برقرار است. کاترین: "او این اتاق را به من هدیه داد. حتی روی سقف هم عکس چسبانده شده است. همه چیز با عکس پوشانده شده است."
گزارش جرمین جکسون از این اتاق
(مایکل از سیزده تا سی سالگی با والدین‌اش در هیونهارست زندگی کرد و سپس در سال ۱۹۸۸ به نورلند مهاجرت کرد. او در اوایل دهه هشتاد، هیونهارست را از پدرش خریداری نمود. جو به خاطر بدهی خانه را به فروش گذاشته بود. پس از خرید خانه، مایکل یک بازسازی جانانه‌ی دو ساله در خانه به انجام رساند. این بازسازی مقدمه‌ی ساخت نورلند بود. مایکل هیونهارست را در زادروز مادرش به او تقدیم کرد و وعده‌ی خرید خانه برای مادرش را محقق ساخت. / eMJey) شما می‌توانید این ویدیو که تصاویری از هیونهارست را نشان می‌دهد، تماشا کنید.
کاترین به مرور خاطرات ادامه داد. گفت چندباری مایکل تغییر قیافه داده بود تا حدی که او را نشناخت. یکبار آن در صحنه‌ی ضبط فیلم ارواح اتفاق افتاد. یک مرد سفیدپوست چاق در صحنه با او حال و احوال کرده بود. ghosts042.jpg
گریم مایکل در فیلم ارواح
پنیش: "آیا ام‌جی به کلیپ‌های موسیقی علاقه داشت؟" کاترین: "آه، بله. آنها مانند فیلم‌های کوتاه بودند، مثل تریلر. وقتی فیلم ارواح را می‌ساخت، مرا به محل فیلمبرداری دعوت کرد. من روی یک صندلی نشسته بودم که یک مرد سفیدپوست به نزد من آمد. من به او گفتم «سلام، من برای دیدن پسرم به اینجا آمده‌ام.» مایکل گفت «مادر، این من هستم.»" وقتی مایکل هنوز با کاترین زندگی می‌کرد، همچنان در کلیسای شاهدان یهوه عضو بود و کاترین می‌گوید مدتی فعالیت می‌کرد. برخی از تعالیم این مذهب به افراد حکم می‌کند که در گسترش آن کوشا باشند. مایکل و کاترین به در خانه‌ها می‌رفتند تا آنها را به کلیسا دعوت کنند. مایکل البته تغییر چهره می‌داد و خود را به یک مرد چاق بدل می‌کرد. بار نخست کاترین پسر خویش را نشناخت تا اینکه مایکل گفت "مادر، من هستم." آنها سپس به کوبیدن در خانه‌ی همسایه‌ها پرداختند. پنیش: "آیا پیش آمد که مردم در را بر صورت‌اش بکوبند؟" کاترین: "بسیاری وقت‌ها. آنها هرگز نفهمیدند او که بود." در سال ۱۹۸۸مایکل نورلند را خرید و والدین‌اش را ترک کرد. پنیش ویدیویی از مزرعه، حیوانات‌اش، وسایل شهربازی، شعرهایی که مایکل سروده بود، سالن سینما و ایستگاه قطاری که مایکل به افتخار مادرش، کاترین نام گذاشته بود را نمایش داد. پنیش: "نورلند ایستگاه قطار داشت؟ اسم آن چه بود؟" خانم جکسون: "بله، کاترین." در سالن سینما یک بوفه‌ی شیرینی‌جات قرار داشت. کاترین گفت: "او عاقبت یک آبنبات فروشی تاسیس کرد." مایکل از کودکی این شغل را در خانه تمرین کرده بود. کاترین گفت که مایکل درهای نورلند را به روی مردم و کودکان معلول گشود. بچه‌هایی از طبقه‌های مختلف اجتماع را دعوت می‌کرد. در سالن سینما تخت‌های خاصی برای کودکانی که به دلیل بیماری قادر به نشستن نبودند، تعبیه شده بود. neverland-ranch.jpg
نورلند
کاترین تعریف کرد که فرزندان مایکل در نورلند بزرگ شدند. آنها در خانه درس می‌خواندند، عاشق نورلند بودند. آنها به مرکز تفریحی «چاک اند چیز» می‌رفتند و کودکان دیگر از آنها می‎پرسیدند که آیا حیوان خانگی دارند؟ آنها پاسخ می‌دادند فیل، زرافه، اما حرف‌هایشان را کسی باور نمی‌کرد. "یک روز یک خانم به گریس (پرستارشان) گفته بود که بچه‌ها عجب قوه‌ی تخیلی دارند!" پنیش سپس به موضوعات ناراحت کننده پرداخت و از کاترین در مورد دردهای مایکل و داروهایش پرسید. کاترین گفت که پوست سر مایکل سوخته بود، کمر درد داشت، کاترین به بیماری پوستی ویتیلیگو اشاره کرد، گفت که مایکل به پزشکان‌اش اعتماد داشت، وی نام دکتر آلن متزگر را به عنوان یکی از پزشکان اصلی پسرش بر زبان آورد. کاترین: "او از پپسی خسارت گرفت و آن به مرکز سوانح سوختگی کودکان اهدا کرد." کاترین گفت که مایکل دردهای زیادی داشت و می‌خواست به آنها خاتمه دهد. "او چیز زیادی در مورد مشکل خواب‌اش نمی‌گفت. وقتی در خانه بود، شب‌ها اصلا نمی‌توانست بخوابد." پنیش: "آیا هرگز شاهد مصرف دوا یا دارو توسط او بودید؟" کاترین: "خیر، هرگز. من می‌دانستم که او داروی مسکن مصرف می‌کرد. من خیلی وقت‌ها سر زده به اتاق‌اش می‌رفتم، ولی هرگز او را در این حالت ندیدم." کاترین گفت که از فرزندان دیگرش شنیده بود که مایکل دچار سوء مصرف داروهای پزشکی شده است. یکبار به اجبار فرزندان به خانه‌ی مایکل رفت تا در مصرف داروهایش مداخله کند، اما کاترین نمی‌خواست برود. "وقتی بالاخره به خانه‌اش رفتیم، دیدم که حالش خوب بود." کاترین گفت که هرگز به مدرکی برنخورد که نشان از سوء مصرف باشد. وقتی مایکل در لاس وگاس زندگی می‌کرد، کاترین به ملاقات‌اش رفته و در همین رابطه با او صحبت کرده بود. "او قول داد. مرتب می‌گفت «من حالم خوب است.» گاهی وقت‌ها مادران آخر از همه باخبر می‌شوند. به او گفتم نمی‌خواهم در اخبار بشنوم که دیگر در این دنیا نیستی." آخرین ملاقات مایکل با اعضای خانواده‌اش در ۱۴ می ۲۰۰۹ طی جشن شصتمین سالگرد ازدواج کاترین و جو رقم خورد. anniversary-14May2009-1.jpg
آخرین گردهمایی خانوادگی جکسون‌ها با حضور مایکل، سالگرد کاترین و جو، ۱۴ می ۲۰۰۹
کاترین گفت که در واقع جشن سالگرد نبود، جانت می‌خواست اسمی برایش بگذارد تا همه دور هم جمع شوند. کاترین گفت که در ابتدای جشن متوجه‌ی لاغری بسیار پسرش نشده بود زیرا مایکل کت بر تن داشت، اما بعد متوجه شد که مایکل لاغرتر شده بود. to-my-mother-poem.jpg کاترین: "من و مایکل بسیار صمیمی بودیم. هیچ مادری نمی‌تواند پسری بهتر از مایکل داشته باشد." مایکل برای مادرش شعر می‌گفت. یکی از شعرها چنین نام داشت: "مادر، فرشته‌ی نگهبانم" my-guardian-angel-by-mj.jpg پنیش: "شعرها چه احساسی به شما می‌داد؟" کاترین: "مرا به یک دلیل به گریه می‌انداخت. احساس می‌کردم که بسیار دوست داشته می‌شوم." پس از مرگ مایکل، برادرش جرمین یک دست نوشته از او خطاب به مادرشان یافت و آن را قاب کرد. کاترین گفت که وقتی آن شعر را خواند به گریه افتاد. مایکل نوشته بود: "تمامی موفقیت‌هایم به این دلیل بود که می‌خواستم مادرم به من افتخار کند و لبخند رضایت بزند." to-my-mother.jpg کاترین از نظر مالی به مایکل وابسته بود. مایکل به او پول نقد می‌داد، او هیچوقت چک نمی‌کشید. وی همچنین هدیه‌های بسیار به مادرش می‌داد، از جواهرات گرفته تا خانه. "او مراقب من بود، هر نیاز و خواسته‌ام را برآورده می‌کرد. به من همه چیز می‌داد. تمام مدت به من هدیه می‌داد، ملزومات زندگی، اتومبیل، جواهر، خانه‌ی متحرک." وقتی پنیش به موضوع فوت مایکل پرداخت، کاترین منقلب شد و به گریه افتاد. پنیش پرسید که تاثیر فقدان مایکل بر زندگی کاترین چه بوده است، او با گریه گفت که بهترین چیز زندگی‌اش را از دست داده است. "هیچکس نمی‌تواند درک کند، تا وقتی که آن را تجربه کند. بدترین اتفاق این است که مادری فرزندش را از دست بدهد. من مادرم، پدرم و خواهرم را از دست دادم، اما وقتی مایکل را از دست دادم، همه چیز را از دست دادم. او مهربان‌ترین فرد و بسیار بسیار فروتن بود." پنیش در مورد فیلم بازجویی کاترین که مدتی پیش در دادگاه نمایش داده شد، پرسید. کاترین در این فیلم می‌گوید که مایکل نمی‌خواست در پنجاه سالگی مونواک برقصد.
کاترین گفت که این سخن مایکل یک شوخی بامزه بود چرا که پنجاه سال سن زیادی نیست و افراد پنجا ساله لزوما احساس پیری نمی‌کنند اما مایکل همیشه فکر می‌کرد که پنجاه سال سن زیادی است. پنیش سپس از کاترین پرسید که آیا پسرش قادر بود در پنجاه سالگی، پنجاه کنسرت تور «دیس ایز ایت» در لندن را اجرا کند. کاترین گفت که مایکل توانایی آن را داشت اما نه در شرایطی که فاصله‌ی زمانی بین کنسرت‌ها بسیار کم بود. کاترین فکر نمی‌کرد که مایکل می‌توانست از پس اجراهای فشرده‌ای که کمپانی اای‌جی برنامه ریزی کرده بود، برآید. کاترین افزود که او با مدیر عامل رندی فیلیپس و مدیر تمی تمی تماس گرفته و گفته بود که مایکل نمی‌تواند این برنامه را اجرا کند. کاترین گفت که از طریق پرستار گریس روآمبا از این برنامه ریزی آگاه شده بود. وقتی مایکل چند ماه پیش از فوت‌اش در کاروول وود ساکن شد، کاترین به دیدن او می‌رفت. "هربار که آنجا بودم، به اتاق خواب‌اش می‌رفتم." کاترین و ترنت جکسون (برادر زاده‌ی جو) همراه هم به کاروول وود می‌رفتند. آنها در کنار مایکل در اتاق خواب‌ او به تماشای فیلم می‌پرداختند. در ظهر ۲۵ ژوئن ۲۰۰۹ مایکل پس از ایست قلبی به بیمارستان منتقل شده بود و کاترین در حال انجام تکالیف شاهدان یهوه بود، او از این خانه به آن خانه می‌رفت تا دین خود را تبلیغ کند. وقتی به خانه بازگشت متوجه شد که همسرش جو یک پیغام تلفنی برای او گذاشته و خواسته است که به بیمارستان برود. یکی از هوادارانی که بیرون خانه‌ی مایکل ایستاده بود، به جو زنگ زده و گفته بود فردی که تمام بدنش پوشانده شده بود بر روی برانکار از خانه بیرون برده شده بود. وقتی کاترین تازه به بیمارستان رسیده بود، نمی‌دانست که پسرش مرده است. او در بیمارستان با همکاران مایکل از جمله فرانک دلیو، مدیر برنامه‌اش روبرو شد. مردی در راهروی بیمارستان در حال بالا و پایین رفتن بود. کاترین او را نمی‌شناخت زیرا این نخستین بار بود که او را می‌دید. او بعدها فهمید که آن شخص، دکتر موری، پزشک مخصوص پسرش بود. کاترین به اتاقی برده و از او خواسته شد تا منتظر بماند. پس از مدتی فرانک دلیو که حامل خبری شوم بود، به درون اتاق آمد. katherine-jackson-aeg-2.jpg کاترین در حالیکه اشک می‌ریخت و دستمالی را در دست‌اش می‌فشرد، گفت: "من فکر کردم که مایکل فقط بیمار شده است. هیچکس نمی‌خواست به من بگوید. من نشستم و صبر کردم. فکر می‌کنم دور از چشم من در حال رایزنی بودند. فرانک دلیو داخل شد و گفت که مایکل یک واکنش بد نشان داده است. من پرسیدم حالش چطور است؟ هیچکس هیچ چیز نگفت. پرسیدم آیا نجات پیدا کرد؟ فرانک گفتم «نه»." صدای کاترین شروع کرد به لرزیدن، او تمام مدت در جایگاه اشک می‌ریخت. وی ادامه داد: "من شروع کردم به جیغ کشیدن." پس از آن کاترین را به اتاق دیگری بردند و در آنجا پرستاران به دیدن‌اش آمدند. او به شدت اشک می‌ریخت. کمی بعد فرزندان مایکل وارد شدند. آنها گریه می‌کردند، به ویژه پاریس که آرام شدنی نبود. "او به آسمان نگاه می‌کرد و مرتب می‌گفت «بابایی، می‌خواهم با تو بیایم، نمی‌توانم بدون تو زندگی کنم.»" بچه‌ها در سردخانه برای آخرین بار پدرشان را در آغوش گرفتند. کاترین نرفت زیرا نمی‌خواست مایکل را در آن حالت ببیند. پس از آن بدن مایکل با هلیکوپتر به پزشکی قانونی منتقل شد تا کالبدشکافی شود. وقتی آنها می‌بایست بیمارستان را ترک می‌کردند، پاریس از مادربزرگ‌اش پرسید "مامان بزرگ، ما کجا می‌رویم؟" کاترین به او گفت: "شما با مامان بزرگ به خانه می‌روید." پنیش: "آیا دلتنگ پسرتان هستید؟" کاترین: "نمی‌توان بیان‌اش کرد." ParisJ-mjwall.jpg
معبد پاریس برای پدرش
پنیش پرسید که بچه‌ها چگونه با فوت پدرشان کنار آمده‌اند؟ "پسران خوب کنار آمده‌اند، البته نباید بگویم "خوب". نمی‌توان فهمید در ذهن‌شان چه می‌گذرد. اما پاریس سخت‌ترین روزها را داشته است. یکی از نوه‌های دختر به من گفت که پاریس به آنها می‌‌گفت که می‌خواهد به جایی برود که پدرش هست." کاترین گفت که پاریس برای کنار آمدن با غم پدرش، مراقبت‌های پزشکی دریافت کرده و حتی در بیمارستان بستری شده بود. پاریس اوایل ماه با بریدن دست‌اش اقدام به خودکشی کرده بود. "پیش از آنکه مایکل را دفن کنیم، پاریس ما را مجبور کرد که همرا با ترنت و برادران‌اش همگی در فروشگاه‌ها به دنبال گردنبندهای قلبی مخصوصی بگردیم. قلب‌ها نصف می‌شدند. وقتی آن را خرید، به سردخانه رفت و یک نیمه‌ی آن را به گردن پدرش انداخت و نیمه‌ی دیگر را برای خودش برداشت." "پاریس پیراهن پیژامه‌‌ای مایکل را برداشت، نمی‌خواست هیچکس آن را بشوید، می‎خواست بوی پدرش را بدهد. آن را روی بالشت کشید و روی تخت‌اش گذاشت." "من فکر می‌کردم او از همه شجاع‌تر باشد، زیرا عکس‌های زیادی از مایکل را در اتاق‌اش داشت. من به او گفتم که اتاق‌اش را تزئین می‌کنم و همه چیز را خریدم و اتاق را تزئین کردم و برخی از عکس‌هایم را در اتاق‌اش گذاشتم اما او گفت «من خودم عکس دارم». او در حدود پنج عکس بزرگ از مایکل داشت و گفت که می‌خواهد دو تای آنها بالای تخت و میز تحریرش باشد. او عکس‌ها را دور تا دور اتاق‌اش گذاشت. من با خود فکر می‌کردم که او چگونه می‌تواند، زیرا من نمی‌خواستم مایکل را ببینم، هرگاه تصویرش را می‌دیدم، بسیار غمگین می‌شدم." آنها سپس از هیونهارست به کالاباساس نقل مکان کردند، اما پاریس شیوه‌اش را در خانه‌ی جدید ادامه داد. MJ-with-children-1.jpg "او کلاژی از عکس‌های مایکل را بر روی یک دیوار کار کرد، مانند اتاقی که در هیونهارست، مایکل برای من تزئین کرده بود. اتاق او پوشیده از تصاویر مایکل بود." "پرینس گاهی در مورد پدرش صحبت می‌کند. اما او وقت زیادی را با پسرعموها و یا به کارهای دیگر می‌گذراند. او احساسات‌اش را آنقدرها بروز نمی‌دهد." پنیش: "آیا او بیشتر ساکت است و در خودش فرو می‌رود؟" کاترین: "بله." پنیش: "دلتنگ پدرش است؟" کاترین: "آه، بله، دلتنگ است." "بلنکت خیلی کوچک بود. وقتی مایکل مرد او هفت ساله بود. حالا یازده سال دارد. چیزهای بسیاری را پشت سر گذاشته است. پرینس و پاریس در مدرسه بودند، بنابراین مایکل هرجا که می‌رفت، بلنکت را با خود می‌برد." پنیش: "هنوز هم موی بلند دارد؟" کاترین: "بله، نمی‌خواهد موی خود را کوتاه کند زیرا مایکل اینگونه دوست می‌داشت. اما دیر یا زود مجبور به کوتاه کردن آن خواهد شد. من نمی‌خواهم موی‌اش بلند باشد، اما او نمی‌خواهد کوتاه‌اش کند، بنابراین من فعلا تصمیم ندارم موی‌اش را کوتاه کنم." کاترین گفت که پدر شدن، مایکل را بسیار تغییر داده بود: "آهنگ‌هایش عاشقانه‌تر و بامعناتر شدند، بیشتر از قلب‌اش می‌نوشت. زندگی‌اش تغییر کرد. مایکل یکی از بهترین پدران بود. از اینکه چه پدر خوبی بود، تعجب می‌کردید. واژه‌‌ها نمی‌توانند بیان کننده‌ی عشق او به فرزندان‌اش باشند." MJ-with-children-.jpg برایان پنیش ویدیویی از مایکل و فرزندان‌اش را در دادگاه به نمایش گذاشت. در این ویدیو از فیلم‌های خانگی گرفته شده از فرزندان مایکل در کوچکی استفاده شده بود و آهنگ Speechless از آلبوم اینوینسیبل نیز به عنوان موسیقی متن به کار رفته بود. همچنین در انتهای این ویدیو بخشی از تمرینات تور This Is It که طی آن مایکل این آهنگ را می‌خواند، اضافه شده بود.
*************************************************************
در اینجا دانلود کنید.
*************************************************************
پس از آن ماروین پوتنام، وکیل مدافع کمپانی به پرسش از کاترین پرداخت. کاترین گفت که شکایت از اای‌جی (در سپتامبر ۲۰۱۰) تصمیم شخص وی بوده است، او تاریخ را به خاطر نداشت. او از جانب خود و فرزندان مایکل به طرح شکایت از کمپانی پرداخت. او پیش از اقامه‌ی دعوی، با فرزندان مایکل، فرزندان خود و یا همسرش جو صحبت نکرده بود. وی گفت که پس از تنظیم دادخواست، فرزندان خود را در جریان قرار داد. وی همچنین بیان داشت که او و جو دور از هم زندگی می‌کنند. (آنها طلاق نگرفته‌اند اما سالیان درازی است که زیر یک سقف نیستند.) پوتنام به کاترین گفت که علیرغم اینکه می‌گوید فرد خلوت‌گرایی است، اما این پرونده را به جریان انداخته و چهل سال گذشته را در دید عموم زیسته و پس از فوت مایکل با رسانه‌ها مصاحبه کرده است. کاترین: "خانواده‌ام مشهور هستند. من همیشه در پس زمینه‌ قرار داشتم. شهرت را برای فرزندان‌ام گذاشته‌ام. در برابر افراد غریبه مضطرب می‌شوم." کاترین دلیل‌اش برای شکایت از اای‌جی را چنین عنوان کرد: "من می‌خواستم بفهمم که، فکر می‌کنم این را به پسرم بدهکار بودم که بفهمم براستی چه بر سر او آمد. من داستان‌هایی شنیدم، از نوه‌ام (پرینس) شنیدم که مایکل زیر فشار بود و در پی جو بود و فکر می‌کرد جو می‌داند که چه کار کند. پسر من بیمار بود و کنی اورتگا (در دادگاه) گفت که هیچکس به او حتی یک فنجان چای نمی‌داد. هیچکس نگفت که پزشک خبر کنیم، ببینیم مشکل چیست. اذیت‌ام می‌کند که اینجا بنشینم و بشنوم که پسرم چقدر بیمار بود و هیچکس سعی نمی‌کرد به او کمک کند." پوتنام: "اما او یک پزشک داشت." کاترین: "مایکل به یک دکتر دیگر نیاز داشت، یک دکتر واقعی، نه دکتر موری. او پزشک بچه‌ها‌یش بود اما من او را نمی‌شناختم. بعدها فهمیدم که دکتر موری بوده است." پنیش پرسید که اطلاعات نادرست و ناخوشایندی که وی مدعی است در دادگاه ارائه شده، چه بوده است؟ "سخت است که اینجا بنشینم و بشنوم که پسرم را عجیب‌ و غریب بخوانند و بگویند که تنبل بود. این هفته مجبور بودم بشنوم که او چقدر دست‌اش خالی بود، که یک سکه هم (از تورها) به خانه نمی‌برد. چرا به خانه نمی‌برد؟ چون تمام آن را به خیریه‌ها می‌بخشید!" پوتنام گفت که مایکل توسط فردی بی ارتباط با پرونده در یک ایمیل "عجیب و غریب" خوانده شده بود. این ایمیل برای اای‌جی فرستاده شده بود. کاترین با یک نگاه خیریه‌‌ی مصمم به پوتنام گفت: "یادم نیست چه کسی ایمیل را نوشته بود، تنها می‌دانم که سخت است اینجا بنیشنم و این چیزها را بشنوم. او عجیب و غریب نبود، او تنبل نبود." katherine-jackson-aeg-3.jpg پوتنام پرسید که آیا وی توضیح گانگ ور در مورد "تنبلی مایکل" را شنیده بود و اینکه وی به عدم علاقمندی مایکل به تمرین اشاره داشت؟ کاترین پاسخ منفی داد و گفت که طی دادگاه گوش خود را بر برخی حرف‌ها می‌بندد اما شنیده است که یکی از مدیران، پسرش را تنبل و یک مدیر دیگر، او را عجیب و غریب خطاب کرده بود. کاترین: "او تنبل نبود." پوتنام: "او در تورهای گذشته‌اش تمایلی به تمرین نداشت." کاترین: "او نیازی به تمرین نداشت، رقص‌ها را بلد بود، خودش آن‌ها را ساخته بود. به تمرین زیادی نیاز نداشت. گذشته از این در ژوئن ۲۰۰۹ بیمار بود و نمی‌توانست تمرین کند." پوتنام: "آیا اینکه طی چهل سال گذشته سخنان بدی در مورد پسرتان شنیده‌اید، بسیار دشوار بوده است؟" کاترین: "بله." پوتنام به این موضوع اشاره کرد که وکیل خود وی، مشکل دارویی مایکل را رد نکرده است. کاترین: "پسر من داروهای تجویز شده‌ی پزشکان را مصرف می‌کرد. این بدان معنا نیست که او داروهای دیگری که آنها می‌گویند را نیز مصرف می‌کرده است." وکیل رسید که آیا کاترین از کنی اورتگا نیز شکایت کرده بود. وکلای کاترین گفتند که نام اورتگا از دادخواست حذف شده بود کاترین این موضوع که چرا نام اورتگا اضافه و سپس حذف شده بود را به خاطر نمی‌آورد. پوتنام: "فراموش کرده‌اید، خانم؟" کاترین در حدود یک دقیقه به پوتنام خیره نگریست. پوتنام: "آیا خواندن مجدد پرسش به شما کمک خواهد کرد؟" کاترین گستاخانه پاسخ داد: "خیر، کمکی نمی‌کند." پوتنام سوال‌های دیگری در مورد اورتگا پرسید و وکیل کاترین با این توضیح که بحث تکراری است، اعتراض کرد و قاضی پذیرفت. برخی پرسش‌ها نیز به این دلیل که نیاز به مشورت کاترین با وکلای‌اش داشت، توسط قاضی معلق اعلام شد. کاترین یکبار گفت: "بله". پوتنام تصور کرد که این پاسخ اوست. کاترین به وی تذکر داد: "من به شما بله نگفتم." حضار دادگاه به خنده افتادند. پرسش‌های ماروین پوتنام، کاترین را کلافه و پریشان کرده بود. او در نهایت به آهستگی از قاضی تقاضای استراحت کرد و گفت که از شدت خستگی نمی‌تواند ادامه بدهد، بدین ترتیب قاضی ختم جلسه را اعلام نمود. منبع: eMJey.com / LA Times & ABC & AP & NY Daily

جلسه ۵۱ دادگاه اای‌جی: مایکل جکسون به مدت دو ماه هر شب به کما میرفت

امروز فیلم بازجویی دکتر امری براون در دادگاه نمایش داده شد. دکتر براون متخصص بیهوشی است. او در دانشگاه‌های ام‌آی‌تی و هاروارد فعالیت می‌کند. او دانشجوی دکتر چارلز سیسلر بوده است که پیشتر در دادگاه شهادت تحیر برانگیزی ارائه داده بود. (خبر) آقای براون عضو بسیاری از جوامع پزشکان متخصص است. او دست کم ۱۴۰ مقاله در زمینه‌ی تخصصی خود دارد. دکتر براون برای بررسی پرونده دستمزد ساعتی هزار دلار دریافت کرده و از وکلا خواسته است آن را به حساب بیمارستان جنرال اهدا نمایند. کل این مبلغ برابر با ۷۵ هزار دلار است. دکتر براون پیشتر مورد بازجویی قرار گرفته اما هرگز در دادگاه شهادت نداده است.دکتر بروان انواع مختلف بیهوشی را ذکر کرد: عمومی و منطقه‌ای. وی بیهوشی مایکل از طریق پروپوفول را بیهوشی عمومی دانست. بیهوشی عمومی شامل چهار موقعیت است: ناهشیاری، عدم احساس درد، عدم تحرک و فراموشی. پیش از آغاز جراحی؛ ضربان قلب، فشار خوب، تنفس و دمای بدن تحت کنترل قرار می‌گیرد. او بیهوشی عمومی را نوعی کما دانست. "بیهوشی یک کمای برگشت پذیر است." وی توضیح داد که بیمار در حالت کما قادر به دریافت و پاسخ دهی به محرک‌های بیرونی نیست. به بیمار دارو داده می‌شود تا برای انجام عمل جراحی در حالت کما قرار بگیرد، سپس دارو قطع می‌شود تا بیمار از کما بیرون بیاید. وی گفت که یک تمایل جمعی وجود دارد تا بیهوشی عمومی را به خواب تشبیه کنند اما بیهوشی، خواب نیست. افراد در حالت خواب قادر به تحمل عمل جراحی نیستند. پروپوفول یکی از داروهای مورد استفاده‌ی دکتر براون است. او پروپوفول را تقریبا برای تمامی بیماران خود استفاده کرده است. پروپوفول معمول‌ترین داروی بیهوشی در دنیاست. او هفت سال است که در مورد پروپوفول مطالعه می‌کند، می‌گوید فرد دیگری نیست که به اندازه‌ی وی در مورد این دارو بررسی کرده باشد. او در مورد روش استفاده از پروپوفول مقاله چاپ کرده است. بروان گزارش پزشکی قانونی مایکل جکسون را مرور کرده است. طبق این گزارش، مقدار پروپوفول موجود در بدن مایکل آنقدر زیاد بود که برای انجام یک عمل جراحی کفایت می‌کرد. مایکل کاسکاف، وکیل جکسون‌ها، از براون پرسید که آیا این بیان را تایید می‌کند. وی گفت که مقدار پروپوفولی که در گزارش ذکر شده است، به همان میزانی است که در جراحی‌های عمده‌ی شکمی استفاده می‌شود. دکتر براون تخصصی در علم خواب ندارد. وی گفت استاد وی، دکتر چارلز سیسلر به خاطر دانش‌اش در زمینه‌ی خواب در دنیا شناخته شده است. دکتر براون در مورد تاثیرات پروپوفول بر خواب انسان تحقیق کرده است. یکی از مقاله‌های او به بررسی رابطه‌ی بیهوشی عمومی، خواب و کما می‌پردازد، وی می‌گوید هیچ فرد دیگری چنین تحقیقی انجام نداده است. کاسکاف: "آیا مغز تحت تاثیر پروپوفول به خواب می‌رود؟" براون: "این خواب نیست." کاسکاف: "پزشکانی که از این دارو برای خوابیدن استفاده می‌کنند چه؟" براون: "به شدت اشتباه می‌کنند." او توضیح داد که خواب دو بخش طبیعی رم و غیر رم (non-REM, REM) دارد. وقتی می‌خوابیم وارد خواب غیر رم مرحله‌ی نخست، دوم، سوم و چهارم و سپس خواب رم می‌شویم. خواب رم، زمان حرکت تند چشم و رویابینی است. یادگیری و به خاطر سپردن طی خواب رم رخ می‌دهد. در این مرحله، ذهن هوشیار، بدن فلج و ضربان قلب نامنظم است. خواب غیر رم در نقطه‌ی مقابل آن قرار دارد، ضربان قلب کند و تنفس منظم است. بروان گفت که طی بیهوشی، این مراحل طبیعی رخ نمی‌دهد، بلکه بیمار را به عمد وارد کما می‌کنند و در همان حالت نگاه می‌دارند تا جراحی خاتمه یابد. هیچ روشی در دنیا وجود ندارد که بتواند با استفاده از بیهوشی، ایجاد خواب رم یا غیر رم نماید. در زیر بیهوشی مغز امکان حرکت بین مراحل خواب یا رفتن از حالت غیر رم به رم را ندارد. براون گفت که برای به خواب رفتن نیاز داریم تا مغز را خاموش کنیم. مرکز کنترل به تمامی بدن فرمان می‌دهد تا خاموش شوند. چرخه‌ی کامل خواب از ۷ تا ۸ ساعت طول می‌کشد. دکتر براون گفت که پروپوفول در جراحی‌های خفیف حالت بی‌حسی نسبت به درد را نیز برای بیمار ایجاد می‌کند و طی عمل، عضلات را آرام نگاه می‌دارد. اما برای جراحی‌های عمده نیاز است که در کنار پروپوفول، داروی ضد درد و بی حس کننده نیز به بیمار داده شود تا عضلات هنگام جراحی واکنش نشان ندهند. براون بیان داشت که بیماران پس از برخواستن از بیهوشی با پروپوفول، احساس شادابی و سرزندگی می‌کنند، زیرا پروپوفول باعث ترشح هورمون دوپامین در مغز می‌شود. این حالت برای بیمار این شبه را ایجاد می‌کند که در خواب بوده است. براون سپس در مورد استفاده‌ی مایکل از پروپوفول برای خوابیدن گفت: "اگر او از پروپوفول استفاده می‌کرد، پس از خواب محروم می‌شده است." او متن اعترافات دکتر موری که گفته بود پیش از فوت مایکل به مدت شصت شب به وی پروپوفول تزریق کرده بود را خوانده است. موری در بازجویی به پلیس گفته بود که در روز فوت مایکل مقدار کمی پروپوفول به او تزریق کرده بود. دکتر براون گفت که این بیان با گزارش پزشکی قانونی متناقض است و موری حقیقت را نگفته است. دکتر سیسلر در شهادت خود گفته بود که مایکل شصت روز را بدون خواب واقعی سپری کرده بود و در این شرایط بیش از هشتاد روز زنده نمی‌ماند. براون سپس گفت یکی از دلایل موافقت‌اش با کار بر روی پرونده، این بود که بتواند اثر داروی بیهوشی بر روی مغز را برای مردم شفاف‌‌سازی کند. او گفت که از وی خواسته شده بود تا مکانیزم کار پروپوفول را برای فهم عامه توضیح دهد. کاترین کاهان از اای‌جی: "آیا ممکن است فردی سالها در کما باشد و زنده بماند؟" دکتر براون: "بله، موارد بسیار اینچنینی وجود دارد." کاهان: "و این افراد از نبود خواب نمی‌میرند؟" براون گفت که کمای ناشی از داروی بیهوشی با کمای ناشی از ضربه‌ی مغزی متفاوت است. موردی که کاهان بحث می‌کند، کمای ناشی از آسیب مغزی است. فرد ممکن است تا چند روز در حالت کمای ناشی از تزریق دارو باقی بماند و این حالت همینک در دست تحقیق و بررسی دانشمندان است. پس از آن دکتر پیتر فورموزیس برای ادای شهادت به جایگاه آمد. فورموزیس در رشته‌ی اقتصاد، دکترا دارد. او در فدرال رزرو، بانک مرکزی ایالات متحده و نیز کمیسیون لس آنجلس و چندین بانک خصوصی کار کرده است. او در دست کم یک هزار پرونده‌ی حقوقی در جایجای ایالات متحده به عنوان شاهد شرکت کرده است. فورموزیس پیشتر با برایان پینش نیز کار کرده است. او بین بیست تا سی مرتبه برای پنیش شهادت داده و بین پنجاه تا صد بار توسط شرکت حقوقی پنیش به خدمت گرفته شده است. او در پرونده‌های علیه شرکت پنیش نیز کار کرده است. پنیش از فورموزیس پرسید که آیا کسی را می‌شناسد که نسبت به وی صلاحیت بیشتری برای ادای شهادت در زمینه‌ی تخصصی‌‌‌اش را داشته باشد؟ پاسخ منفی بود. فورموزیس شهادت داد که اای‌جی تقریبا ۳۴ میلیون دلار در تور دیس ایز ایت سرمایه گذاری کرده بود و اگر آنها باوری به بازگشت سرمایه نداشتند، این کار را نمی‌کردند. فورموزیس گفت که بیشتر مردم توانایی خلق درآمد را دارند. برخی از آنها از این توانایی استفاده نمی‌کنند. وکلای کاترین جکسون از فورموزیس خواسته بودند تا ارقام آتی درآمدی برآورد شده توسط آرتور ارک را با استفاده از نرخ تنزیل به ارزش فعلی بازگرداند. او پنجاه سال است که محاسبات ارزش فعلی را انجام می‌دهد، او برای مدت چهل سال ارزش فعلی را برای ارائه در پرونده‌های دادگاه برآورد می‌کرده است. دکتر فورموزیس نرخ تنزیل ۷ تا ۱۵٪ را در برآوردهای خود استفاده کرده است. پنیش گفت یکی از کارشناسان اای‌جی این نرخ را ۱۸٪ در نظر گرفته است. او ارزش فعلی درآمد تور دیس ایز ایت را با بلیط ۱۰۸ دلار، و با نرخ‌های تنزیل ۷، ۱۰، ۱۵ و ۱۸ درصد به ترتیب ۹۱۹,۳۶۶,۴۷۹، ۸۵۶,۰۰۲,۲۴۰، ۷۶۸,۰۲۶,۱۷۷، ۷۲۳,۵۲۳,۷۴۲ محاسبه کرده است. همانطور مشاهده می‌شود نرخ تنزیل بیشتر به معنای ارزش فعلی کمتر است. منبع: eMJey.com / AP & CNN

جلسه ۵۰ دادگاه اای‌جی: برنامه‌ها برای تور جهانی + دانلود فیلم بازجویی پاریس جکسون

در ابتدای جلسه امروز و در غیاب هیئت منصفه، قاضی به بگومگوی روز گذشته‌ی وکلای هر دو طرف پرونده اشاره کرد. آنها در راهروی دادگاه در میان اعضای رسانه‌ها و هواداران، جمله‌های آتشینی را خطاب به یکدیگر رد و بدل کرده بودند. قاضی امروز به آنها گفت که باید به قوانین احترام بگذارند. همچنین پیش از آن ایمیل‌هایی به خبرنگاران فرستاده شده بود که به آنان تذکر می‌داد تنها می‌توانند در بخش‌های تعیین شده‌ی دادگاه و یا در خارج از ساختمان به مصاحبه با وکلای مدافع بپردازند. قاضی همچنین اعلام کرد که انتظار می‌رود دادرسی پرونده در میانه‌ی ماه سپتامبر به اتمام برسد.پس از آن حسابدار، آرتور ارک بار دیگر به جایگاه آمد و سابرینا استرانگ، وکیل مدافع کمپانی، به پرسش از وی پرداخت و باز هم کوشید تا برآوردهای ارک در مورد درآمد احتمالی مایکل را به چالش بکشد. استرانگ به درآمد پیش بینی شده توسط ارک از تبلیغات (۲۶۷ میلیون دلار + ۵۰ میلیون دلار تبلیغات پوشاک) پرداخت. این مبلغ در مجموع برابر با ۳۱۷ میلیون دلار تخمین زده شده است. ارک گفت که لباس‌هایی که توسط مایکل تبلیغ می‌شد، در میان جوانان رواج پیدا می‌کرد. استرانگ از ارک پرسید که آیا به راستی فکر می‌کند مُد مایکل جکسون پنجاه ساله برای جوانان جالب می‌بود؟ ارک: "بله." استرانگ سپس پرسید که آیا رقم ۵۰ میلیون دلار تنها گمانه زنی است. ارک رد کرد و گفت که با منطق به چنین نتیجه‌ای رسیده است. ارک گفت لباس‌های مایکل با استقبال مواجه می‌شد. او گفت فروش بلیطهای تور This Is It نشان از محبوبیت بالای او داشت. ارک این رقم را بر مبنای قراداد تبلیغاتی بیانسه در سال ۲۰۱۲ برآورد کرده بود. استرانگ کوشید تا نشان دهد که جنجال‌های منفی در مورد مایکل و دادگاه سال ۲۰۰۵ او بر روی تمایل کمپانی‌ها به بستن قرارداد تبلیغاتی با وی تاثیر منفی می‌گذاشت. او گفت که بیانسه هرگز جنجال منفی نداشته است، وی سپس از ارک پرسید که آیا هنرمندی را می‌شناسد که پس از یک پرونده‌ی جنایی، قراردادهای تبلیغاتی چند صد میلیون دلاری امضا کرده باشد. ارک گفت که اطلاع ندارد. ارک: "آنچه که من می‌دانم این است که تقاضا وجود داشت. این جای سوال ندارد. فکر می‌کنم اای‌جی بیشتر نگران استقبال آمریکایی‌ها بود تا مردم دور دنیا." استرانگ: "آیا تصویر ام‌جی تا حدی بازسازی شده بود که بتواند قرارداد تبلیغاتی ببندد؟" ارک: "تامل بسیاری در این باره نکردم، چرا که بلیطهای بسیاری را طی مدت کوتاهی بفروش رسانده بود." استرانگ:"پرسش من این بود که آیا تصویر ام‌جی تا حدی بازسازی شده بود که بتواند قرارداد تبلیغاتی ببندد؟" ارک: "اگر شما به یک جواب بله یا خیر نیاز دارید، پاسخ شما بله است." ارک همچنین از ارقام‌اش دفاع کرد، آن را محافظه کارانه خواند و گفت که هر تماشاچی در هر کنسرت دست کم ۱۹ دلار صرف خرید یادگاری و اقلام مربوط به مایکل جکسون می‌کرد. استرانگ از ارک پرسید که آیا می‌داند طبق برآورد اای‌جی، سود خالص مایکل از اجرای پنجاه کنسرت چه مقدار می‌بود؟ ارک گفت، بله، بیش از ۲۰ میلیون دلار. استرانگ رقم را بین ۲۲ تا ۳۰ میلیون دلار ذکر کرد و از ارک دلیل اختلاف فاحش بین ارقام خود و اای‌جی را پرسید. ارک گفت با وجودی که اای‌جی ۷۵۰هزار بلیط فروخته بود، اما درآمد تبلیغات و فروش وسایل را حساب نکرده بود. ارک گفت که مایکل در ۵۶ سالگی شروع به اجرای چهار تور دیگر می‌کرد و تا ۶۶ سالگی و بازنشستگی، در مجموع ۴۵۵ کنسرت برگزار می‌نمود: از جمله ۲۶۰ کنسرت در TII و نیز ۴۰ کنسرت در ۶۰ سالگی، ۵۰ کنسرت در ۶۳ سالگی و ۴۵ کنسرت در ۶۶ سالگی. ارک گفت که تحقق ۲۶۰ کنسرت در تور دیس ایز ایت از نظر عقلانی، قطعی می‌بود. او ۱۹۵ کنسرت اضافه را با نظر حرفه‌ای خودش لحاظ کرده است. استرانگ: "آیا هنرمندی دیگری را می‌شناسید که از ۵۰ تا ۶۶ سالگی، پنج تور برگزار کرده باشد؟" ارک: "این مسئله را لحاظ نکرده‌ام." ارک گفت که در برآوردهایش به ایمیل‌‌هایی که از دسامبر ۲۰۰۸ رد و بدل شده بود، استناد کرده بود. در این ایمیل‌ها صحبت از تور جهانی و ساخت فیلم بود. ارک گفت که کمپانی در مورد تقاضا تردید داشت اما وقتی ۷۵۰ هزار بلیط طی چند ساعت فروخته شد، آنها مطمئن بودند که می‌توانند تور را به هر کجا که می‌خواهند ببرند. کمپانی طی ایمیلی با کلونی کپتیال در مورد توری با ۱۸۶ کنسرت صحبت کرده بود و این پیش از امضای قرارداد تور دیس ایز ایت بود. ارک: "مشخص است که آنها قصد داشتند مایکل را به دور دنیا بکشانند." در این ایمیل‌ها سود خالص ۱۳۲ میلیون دلاری برای مایکل ذکر شده بود، اما با این حال این رقم نیز بسیار کمتر از برآورد ارک است. برآوردهای انجام شده توسط ارک بر روی مانیتور دادگاه به نمایش درآمد: درآمد خالص تور (با ۲۶۰ کنسرت): ۴۶۰ میلیون دلار درآمد تبلیغات: ۳۱۷ میلیون دلار درآمد فروش وسایل: ۱۲۱ میلیون دلار استرانگ: "آیا تا کنون هیچ توری چنین درآمدی داشته است؟" ارک: "خیر، این تور رکورد شکن می‌بود." استرانگ: "شما در بازجویی گفتید که مطمئن نیستید حرفه‌ی فیلمسازی ام‌جی موفقیت آمیز می‌بود، درست است؟" ارک: "درست است." استرانگ: "آیا به خاطر دارید که کاترین جکسون گفت ام‌جی نمی‌خواست در پنجاه سالگی منواک برقصد؟" ارک: بله." ParisJackson-aeg-2.jpg استرانگ ویدیوی بازجویی پاریس جکسون را به نمایش درآورد. پاریس در این فیلم در حالی که از خستگی خمیازه می‌کشد، می‌گوید که پدرش بر روی آهنگ‌های بسیاری کار می‌کرد و پس از تور دیس ایز ایت احتیاج به استراحت داشت و می‌خواست از کار فاصله بگیرد. او نمی‌خواست پس از آن تور دیگری برگزار کند. به درخواست وکیل مدافع کاترین جکسون، بخش دوم این کلیپ نیز نمایش داده شد. در این فیلم ماروین پوتنام، وکیل کمپانی، از پاریس می‌پرسد که دیس ایز ایت چقدر طول می‌کشید. پاریس می‌گوید که نمی‌داند تور دیس ایز ایت چه مدت زمانی به درازا می‌انجامید اما فکر می‌کند بسیار طولانی می‌شد زیرا که یک تور "جهانی" بود و تورهای جهانی زمان زیادی به درازا می‌انجامند. پاریس تاکید کرد که پدرش به او گفته بود که تور "جهانی" است. پوتنام: "او به شما چه گفت؟" پاریس: "گفت که ما برای تور به دور دنیا می‌رویم."
فیلم بازجویی پاریس: دانلود
پس از استرانگ، برایان پنیش به طرح پرسش از ارک پرداخت. پنیش: "آیا آقای جکسون از اتهاماتی که اای‌جی اشاره کرده است، گناهکار شناخته شدند؟" ارک: "خیر." پنیش: "آیا اتهامات باعث شد که کمپانی با مایکل قرارداد نبندد؟" ارک: "آنها در واقع با او وارد یک قراداد سه ساله و تعهد ساخت فیلم شدند." پنیش: "آیا در هیچ ایمیلی از کمپانی مطرح شده بود که آنها به خاطر اتهامات نمی‌خواهد از ام‌جی پول بسازند؟" ارک: "من چنین چیزی ندیدم." پنیش پرسید که آیا تایگر وود، قهرمان گلف، با جنجال‌های منفی روبرو بوده است. ارک پاسخ مثبت داد اما گفت که در سال ۲۰۱۲ قراداد تبلیغاتی وود ۷۰ میلیون دلار درآمد داشت. پنیش به الکس رودریگز، بازیکن بیسبال در آمریکا اشاره کرد و در مورد تاثیر اتهامات دوپینگ بر درآمد وی پرسید. ارک گفت که هرچند وقت یکبار اتهامی علیه رودریگز مطرح می‌شود اما درآمد او از راه تبلیغات بسیار بالا است. پنیش پرسید که آیا اتهامات مایکل تاثیری بر درآمد آتی وی می‌گذاشت؟ ارک بیان داشت که درآمد آتی وی را بر اساس برآوردهای اای‌جی محاسبه کرده بود و گفت: "اگر این رقم برای آنها راضی کننده بود، پس برای من هم هست." پنیش اشاره کرد که رندی فیلپس، مدیر عامل کمپانی، درآمد مایکل را ۵۰ تا ۱۰۰ میلیون دلار در لندن برآورد کرده بود که در صورت برگزاری تور جهانی تا ۵۰۰ میلیون دلار بالا می‌رفت. وی پرسید آیا این برآورد با محاسبات ارک مطابقت دارد؟ پاسخ مثبت بود. پنیش پرسید که آیا کنی اورتگا و مایکل در پروژه‌های آتی نیز همکاری می‌کردند. ارک گفت که اورتگا در مورد تور در هند و ژاپن با مایکل صحبت کرده بود و آنها قرار بود به ساخت فیلم بپردازند. ارک گفت که اای‌جی به راحتی می‌توانست به اطلاعات مالی مایکل دسترسی داشته باشد و هیچ دلیلی وجود ندارد که فکر کنیم کمپانی چیزی در مورد مشکلات مایکل نمی‌دانست. ارک اما گفت که بر روی سلامت مایکل تحقیقی انجام نداده است، زیرا وقتی کمپانی قرارداد را به امضا رساند و برایش بودجه در نظر گرفت، مصمم بود که تور برگزار می‌شود. پنیش پرسید که چرا شهادت فیلیپس و پل گانگ ور در محاسبات وی مهم بوده‌اند؟ ارک توضیح داد که آنها مدیران کمپانی و مسئول فروش بلیط بودند، بنابراین از مسائل آگاهی داشتند. گانگ ور در شهادت خود به تقاضای بالا برای بلیطهای تور اشاره کرده بود. پنیش: "آیا ام‌جی محبوب بود و می‌توانست بلیطها را بفروش برساند؟" ارک: "بطور قطع." پنیش بخشی از شهادت رندی فیلیپس را خواند که در آن گفته بود تمامی آنها از تقاضای بالا برای بلیطهای تور غافلگیر شده بودند. استرانگ اعتراض کرد و گفت که آنها در مورد تقاضای بالا برای کنسرت‌های لندن شکی ندارند. پنیش: "آیا در این مورد که اای‌جی نه تنها در مورد لندن بلکه فروش در سایر نقاط نیز اطمینان داشت، تردیدی در ذهن شما وجود دارد؟" ارک: "هیچ تردیدی ندارم." پنیش: "آیا فکر می‌کنید آنها به فروش بلیط فقط امید داشتند؟" ارک: "خیر." آنها سپس به مرور تعدادی ایمیل پرداختند. فیلیپس در یک ایمیل به تاریخ سپتامبر ۲۰۰۸ نوشته بود که اگر تور لندن به خوبی پیش برود، آنها به استادیوم جدید O۲ World در برلین خواهند رفت. آنها سپس به توانایی مایکل در اجرای تور در سنین بالا پرداختند. ارک گفت که میک جگر، خواننده‌ی گروه رولینگ استون که ۶۹ سال دارد، به تازگی توری را که اای‌جی پشتیبان آن بود، به پایان رسانده است. کیت ریچارد نیز ۶۹ ساله است، او سابقه‌ی طولانی اعتیاد به هروئین دارد و تور برگزار می‌کند و موفق بوده است. باربارا استرایسند ۷۱ سال دارد و به تازگی نمایش‌هایش را برای کمپانی اای‌جی به اتمام رسانده است. پنیش سپس به بدهی مایکل و وامی که از بانک گرفته بود، پرداخت. وی از ارک پرسید که آیا معمولا به افرادی که توان بازپرداخت ندارند، قرض یا وام داده می‌شود؟ پاسخ بطور قطع منفی بود. ارک گفت مایکل دارایی‌هایی داشت که ضمانت بازپرداخت وام بودند، اصلی‌ترین آنها کاتالوگ سونی/ای‌تی‌وی بود. ارک گفت که مایکل طی ده سال اخیر زندگی‌اش، درآمد کاری نداشت و از حق امتیازها روزگار می‌گذراند. ارک همچنین گفت که چگونه طی چند سال آخر زندگی مایکل، هزینه‌های زندگی او از درآمدش بیشتر شده بود. پنیش: "اگر درآمد کاری نداشته باشید، آیا محتمل است که خرجتان از دخلتان بیشتر شود؟" ارک: "به احتمال زیاد چنین خواهد شد." پنیش: "آیا ایده‌ی یک تور جهانی زاییده‌ی ذهن شماست؟" ارک: "خیر." گانگ ور طی ایمیلی، یک پیش‌نویس از طرح تور جهانی مایکل را بدین شرح ارائه داده بود: از ژانویه ۲۰۰۹ تا آپریل ۲۰۱۱، ۱۸۶ کنسرت. سود مایکی ۱۳۲ میلیون دلار. این رقم بزرگی است اما نه آن چیزی که ام‌جی می‌خواهد بشنود. او فکر می‌کند بزرگتر از این حرف‌هاست." گانگ ور در جلسه‌های پیشین شهادت داده بود که مایکل را از روی دوستی و صمیمیت، میکی صدا می‌زده است. برایان پنیش ایرا گرفته بود که این اسمی برای تمسخر مایکل بوده است. گانگ ور در ایمیل یک تور جهانی ۲۷ ماهه با ۱۸۶ کنسرت پیش‌بینی کرده بود. ارک بر این اساس به رقم ۲۶۰ کنسرت طی مدت ۳۷ ماه رسیده است. پنیش چرایی عدد ۳۷ را پرسید. ارک گفت که قرارداد ام‌جی سه ساله بود یعنی ۳۶ ماه، او یک ماه را نیز شخصا اضافه کرده است. ارک گفت متوسط تعداد نمایش‌های محاسبه شده توسط اا‌جی برابر با ۱.۵۹ در هر هفته و این رقم در محاسبات وی ۱.۶ است. گانگ ور فهرستی از مکان‌های برگزاری تور در سرتاسر دنیا را ضمیمه‌ی برآوردهای خود کرده بود: برلین، هامبورگ، مونیخ، پاریس، زوریخ، میلان، ژوهانسبورگ، دوبی، ژاپن، هند، استرالیا، زلاند نو، آمریکای جنوبی و ایالات متحده با شروع از فلوریدا، تگزاس، نیو اورلئانز، کالیفرنیا، دنور، یوتاه، شیکاگو. در محاسبات گانگ ور، تعدادی نیز نمایش خصوصی با درآمد ۳ تا ۱۰ میلیون دلار محاسبه شده بود. ارک گفت تالارهای بزرگتری از O۲ را در محاسبات خود لحاظ کرده است چرا که تقاضا برای تور بی‌سابقه بود. پنیش: "آیا شما مدارک بسیاری از اای‌جی در مورد یک تور جهانی دیدید؟" ارک: "بله." ایمیل از فیلیپس به تیم لویک، ۱۵ آپریل ۲۰۰۹: "او خوشحال است. آنها تمامی رقصندگان زن و مرد را انتخاب کردند. من می‌خواهم یک تور سه ساله داشته باشیم." ایمیلی از توماس اورسین: "من یک مشتری دارم که با جدیت مشتاق برگزاری تور ام‌جی در هند است." پاسخ فیلیپس: "ممنونم، توماس. ام‌جی بطور قطع به سوی شما خواهد آمد." پنیش از ارک پرسید که آیا با خواندن این ایمیل به این نتیجه رسیده است که برگزاری تور هند، یک برنامه بوده است و نه فقط یک آرزو. ارک تایید کرد. ارک گفت که فیلیپس در حال عقد قرارداد باکمپانی براوادو برای عرضه‌ی محصولات مایکل جکسون در آکسفورد سیرکل، فیلادلفیا بود. طبق این قرارداد، فروشگاه‌های آن ناحیه تنها اقلام مایکل جکسون را به فروش می‌رساندند. استرانگ در مقام دفاع اشاره کرد که گانگ ور سه کنسرت و یک نمایش خصوصی در هند و هشت کنسرت و یک نمایش خصوصی در ژاپن پیش‌بینی کرده بود در حالیکه برآورد ارک با این رقم مغایر است. ارک می‌گوید مایکل شصت کنسرت در هند اجرا می‌کرد. استرانگ همچنین به ایمیلی از فیلیپس به لویک اشاره کرد که می‌گفت در مورد موافقت مایکل با تور شک دارند. ایمیل: "کلونی (کپیتال) پذیرا است اما آنها هم مانند ما شک دارند که ام‌جی واقعا این کار را انجام دهد." پس از آن پنیش بار دیگر از ارک پرسید: "ام‌جی به فرزندانش چه گفته بود؟" ارک: "گفته بود که «ما عازم تور جهانی هستیم.» او هرجا که می‌رفت، فرزندانش را با خود می‌برد." پنیش به فروش سریع ۷۵۰ هزار بلیط تور لندن طی ۵ ساعت اشاره کرد و ارک آن را عالی توصیف نمود. پنیش از وی پرسید که پس از این موفقیت، آیا محتمل بوده است که گانگ ور در پی فروش بلیطهای بیشتر برآمده باشد. ارک گفت در چنین شرایطی آنها تلاش می‌کردند تا هرچه بیشتر بلیط بفروشند. در انتهای جلسه قاضی از کمپانی پرسید که آیا می‌خواهند دکتر موری را به عنوان شاهد احضار کنند. پاسخ پوتنام منفی بود. منبع: eMJey.com / LA Times & AP & CNN