30 شهریور 1392

مستند جدید از مایکل جکسون: پشت صحنه‌های آخرین جلسه‌های عکاسی (دانلود)

خبرهای خوشحال کننده برای هواداران مایکل جکسون از راه می‎رسد. سریال مستند جدیدی از پادشاه پاپ با موضوع جلسه‌‌های عکاسی و پشت صحنه‌های آن چندی دیگر راهی خانه‌های هواداران خواهد شد. این مستند تازه قرار است تا فوریه ۲۰۱۴ در ایالات متحده و شاید پیش از آن در فروشگاه‌های جهانی منتشر گردد.

این مستند با عنوان «آخرین جلسه‌های عکاسی مایکل» (Michael: The Last Photo Shoots) روایت مهیجی از آخرین عکسبرداری‌های مایکل جکسون برای مجله‌های ووگ و ابونی است که در سپتامبر سال ۲۰۰۷ در نیویورک به وقوع پیوست.

در سال ۲۰۰۷ مایکل از اروپا به آمریکا بازگشته بود تا فصل جدیدی از حرفه‌ی خود را آغاز نماید و به صحنه بازگردد. پدیدار شدن بر روی جلد مجله‌ی ووگ در ماه اکتبر نخستین قدم او بود. در ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۷ در نیویورک، عکاس بروس وبر و سردبیر بخش مد و طراح لباس مخصوص مایکل، روشکا برگمن؛ جادوی پادشاه پاپ را در بیست و پنجمین سالگرد انتشار آلبوم تریلر به تصویر کشیدند. ۱۰ روز بعد در ۲۴ سپتامبر، در بروکلینِ نیویورک، مایکل یک مصاحبه و یک جلسه‌ی عکاسی دیگر را با مجله‌ی ابونی به انجام رساند که در ماه دسامبر منتشر گردید. این نخستین مصاحبه‌ی مایکل با مجلات در آمریکا طی دهه‌ی گذشته بود.

کمپانی تولید کننده‌ی مستند، نوال ویلیامز (Noval Williams Films) است. این کمپانی در بیانیه‌ای گفته است که این مستند، داستانی را از زبان دوستان نزدیک مایکل، همکاران، عکاس، آرایشگر، طراح مد، مسئول لباس و سایر به تصویر می‌کشد. کریگ ویلیامز (Craig Williams) نویسنده و کارگردان مستند - که برای افراد زیادی از توپاک شکور گرفته تا شوی اپرا وینفری موسیقی ساخته و تهیه کرده - اعلام داشته است: "ما در حال تولید یک سریال مستند دست کم سه قسمتی هستیم. پس از پایان قسمت سوم در سه ماهه‌ی نسخت سال ۲۰۱۴ آنها را بر روی دی‌وی‌دی منتشر می‌کنیم."

اعطای مجوز به این مستند، شاید یکی از بهترین تصمیمات بنیاد مایکل جکسون باشد چرا که هواداران تشنه‌ی تماشای صحنه‌های خام و دیده نشده از مایکل هستند. اما این مستند تنها عکسبرداری‌های مایکل را نمایش نمی‌دهد، بلکه ما را به سفری هیجان انگیز و آموزنده به پشت صحنه‌ی فعالیت‌های هنری پادشاه پاپ می‌برد و ما فرصت می‌یابیم تا او را ضمن کار تماشا کنیم.

او خود گفته است که بزرگترین درس، تماشای اساتید هنگام کار است. او در نهایت تواضع و فروتنی، رئیس است. در تمامی جزئیات کار دخیل است. او یک جا نمی‌ایستد تا از وی عکس بگیرند، بلکه افراد را در مسیر مورد نظر خود هدایت می‌نماید و البته راه را برای طرح ایده‌های تازه باز می‌گذارد. او همان موشکافی استادگونه‌اش در استودیوهای ضبط موسیقی را در صحنه‌ی عکاسی پیاه می‌کند.

ما همچنین در این مستند او را در حال گریم شدن، صحبت با گروه، ژست گرفتن و حتی رقصیدن می‌بینیم. او ظاهری بسیار نیکو، لبخندی شیرین و شوخ طبعی نمکین خاص خود و بازیگوشی معصومانه و کودکانه‌ای دارد، اما در حین کار، آن هنگام که باید جدی و مصمم باشد، از دل و جان مایه می‌گذارد و در برابر دوربینی که قرار است از او فقط عکس بگیرد، یک بازی احساسی ارائه می‌دهد.

این بدون شک مستندی آموزنده از استاد برجسته‌ی دوران ماست. روشکا برگمن، طراح مد معروف و زنی که در عکسبرداری برای مجله‌ی ووگ، مایکل را همراهی کرد؛ توصیفی خودمانی از پادشاه به دست می‌دهد: "مایکل واقعا باحال‌ترین مرد دنیا بود." مایکل پیوسته با آنها شوخی می‌کرد. از دید مایکل، باید از کار لذت برد و فرصتی را برای خندیدن از دست نداد.

مایکل که عاشق هنر بود و خود یک هنرمند، گفت که می‌خواهد در جایی به تصویر کشیده شود که هنر همواره زنده و جاودان است. اینچنین شد که مجله‌ی ابونی، موزه‌ی هنر بروکلین را برای مایکل برگزید. هریت کول، سردبیر مجله‌ی ابونی/جت می‌گوید: "مایکل می‌خواست در یک مکان هنری به تصویر کشیده شود و موزه‌ی بروکلین با شادی پذیرای ما بود. ما در فضایی که تاریخ کهن و معاصر را در هم آمیخته بود، به عکاسی پرداختیم. حضور در چنین فضایی تاثیرگذار بود." ویلیامز که مایکل را همراهی کرده بود، تایید می‌کند: "او از جلسه‌ی عکاسی ابونی بسیار لذت برد، این به خاطر مکان‌اش بود."

هریت کول: "ما با طراح مد، فیلیپ بلاچ کار کردیم تا به ایده‌ی لباس‌ها دست یابیم. او و گروه‌اش به خرید رفتند. ما می‌خواستیم که او (مایکل) بر روی جلد مجله شیک به نظر برسد و تصویرش کهنه نشود. برخی از شمایلی که چنین ویژگی داشتند را یافتیم و به او ارائه دادیم. او در نهایت لباس‌هایی را که تمایل به پوشیدن‌شان داشت، برگزید که تعدادشان بسیار بیش از زمانی بود که ما برای عکاسی در اختیار داشتیم."

"هر لباسی که بر تن او آزمون می‌کردیم، گویی برای شخص وی دوخته شده بود. او بدنی دارد که هر زن یا مردی دلداده‌ی آنست. در ۴۹ سالگی، اندام یک رقصنده‌ی ظریف را داشت. کار با فردی که در لباس‌هایش خوش می‌درخشید، می‌دانست بدن خود را چگونه به حرکت در بیاورد و دوربین را می‌شناخت، بسیار مفرح بود. جادویی بود."

برایان مونرو از مجله‌ی ابونی می‌گوید: "به عنوان مردی تقریبا پنجاه ساله، هنوز بدن انعطاف پذیر و نرمی داشت. طی عکاسی تعدادی از حرکات کلاسیک رقص‌اش - به ویژه چرخش ران و ضربه‎‌ی پا - را به نمایش گذاشت. هنوز هم مثل گذشته بود."

کول باز می‌گوید: "در مورد کار با مایکل، بیش از همه چیز از مهربانی‌اش با همگان لذت بردم. او با متصدی بالابر، نگهبان و سرپرستان موزه رفتار دلپذیری داشت. پس از پایان عکاسی، از تمامی افرادی که آن دور و بر بودند، قدردانی کرد. او بخشنده و مهربان بود. آیا برخی از حضور او ترسیده و دچار دلهره شده بودند؟ نمی‌دانم که آیا این واژه‌ی مناسبی است یا خیر. فکر می‌کنم آنها بیشتر فریفته شده بودند. برخی از خود نیشگون می‌گرفتند تا مطمئن شوند که خواب نمی‌بینند و براستی در حضور پادشاه پاپ ایستاده‌اند."

برای تماشای بخش کوتاهی از این مستند از وب سایت مخصوص آن دیدن کنید و یا آنکه از eMJey دانلود نمایید. تماشای این ویدیوها بدون شک لبخندی را بر لبان شما خواهد نشاند و البته این اندیشه لحظه‌ای شما را راحت نخواهد گذاشت که زمین، اعجوبه‌ای را پیش از آنکه براستی بشناسدش از دست داد. همانا که بهترین راه شناخت او، تماشای تصاویر خام و دست نخورده‌ای است که خود گویای همه چیز هستند و برای رساندن پیام‌شان به ذهن مخاطب، نیاز به کارشناس و مفسر ندارند.