طی دادگاه اای‌جی بخش‌هایی از فیلم‎های خانوادگی مایکل جکسون و فرزندان‌اش به نمایش گذاشته شد که با هم دیدیم. جلسه ۵۲ دادگاه برایان پنیش ویدیویی از مایکل و فرزندان‌اش را در دادگاه به نمایش گذاشت. در این ویدیو از فیلم‌های خانگی گرفته شده از فرزندان مایکل در کوچکی استفاده شده بود و آهنگ Speechless از آلبوم اینوینسیبل نیز به عنوان موسیقی متن به کار رفته بود. همچنین در انتهای این ویدیو بخشی از تمرینات تور This Is It که طی آن مایکل این آهنگ را می‌خواند، اضافه شده بود. جلسه ۳۸ دادگاه اای‌جی ویدیوی از کودکی پرینس و پاریس که در نورلند بر روی ماشین‌های اسباب بازی‌شان به این سو و آن سو می‌روند، به نمایش درآمد. در این ویدیو پرینس و پاریس با میکروفون صحبت می‌کنند و به معرفی خودشان می‌پردازند. پاریس کوچک: "اسمم عزیزِ باباس." پرینس در مورد وظیفه‌ای که بر دوش‌اش محول شده به خواهرش توضیح می‌دهد: "پاریس من باید با این (میکروفون) حرف بزنم. و باید در مورد تو و خودم حرف بزنم، باشه؟ سلام، اسم من پرینس مایکل جکسونه و من عزیزِ بابا هستم و بابایی رو دوست دارم." مایکل آهنگ «کودکان گمشده» (The Lost Children) از آلبوم اینوینسیبل را برای فرزندانش نوشته بود. او خواندن این آهنگ را به آنان آموزش می‌داد. ویدیویی که در آن مایکل همراه با کودکان خردسال‌اش به خواندن این ترانه مشغول بود در دادگاه پخش شد. هیئت منصفه ویدیویی از مایکل و فرزندانش را دید که در آن مایکل از آنها می‌پرسید وقتی بزرگ شوند چگونه می‌خواهند دنیا را تغییر بدهند. پرینس گفت که این ویدیو در روز کریسمس ضبط شده بود و او نه ساله بود. کریسمس شاد سال ۲۰۰۶. مایکل: "امروز چندم؟" پرینس: "۲۵ دسامبر." مایکل: "۲۵ دسامبر چه روزیه؟" پرینس: "کریسمس." مایکل: "دقیقا. کریسمس یعنی چی؟" بلنکت: "عشق." مایکل: "عشق به چی؟" بلنکت: "خانواده." مایکل: "چه کسی ازت مراقبت می‌کنه؟" بلنکت: "تو" مایکل: "من و اونهایی که دوستت دارن." مایکل سپس از بچه‌ها می‌خواهد که سن‌شان را بگویند: "۹، ۸ و ۴" مایکل: "با بلنکت شروع می‌کنیم، هدفت چیه؟ می‌خوای چکار کنی؟ می‌خوای در آینده چه کسی باشی؟ بهم بگو، همین حالا. بلنکت برای اینکه دنیا رو تغییر بده می‌خواد کی باشه؟" بلنکت: "نمی‌دانم." پرینس با شیطنت می‌گوید: "مرد عنکبوتی" و سپس به کمک برادرش می‌آید: "وقتی بزرگتر شدی می‌خوای چکار کنی؟" بلنکت: "کارگردان فیلم." مایکل: "واااای، این کاریه که من می‌خوام انجام بدم." پاریس به پدرش: "تو (الانم) داری انجامش میدی." مایکل خطاب به پاریس: "پاریس می‌خواد چکار کنه؟ صادق باش، ببین قلبت چی میگه، اول فکر کن بعد بگو در آینده می‌خوای چه کنی؟" پاریس: "به فقیرها کمک کنم" مایکل: "خیلی خوبه، بعدش چی؟ یه کار هنری؟" پاریس: "ژیمناستیک." مایکل: "و پرینس؟" پرینس: "من می‌خوام کارگردان فیلم و معمار بشم." مایکل: "اول بگو چرا می‌خوای کارگردان فیلم بشی؟" پرینس: "به خاطر اینکه می‌خوام با بابام فیلم کارگردانی کنم." مایکل: "و چرا معمار؟" پرینس: "چون از درست کردن چیز‌ها خوشم میاد." مایکل: "و چه نوع فیلمی میخوای بسازی؟" پرینس: "اکشن." مایکل فداکاری‌های ریز و درشتی برای فرزندانش به انجام رساند. یکی از آنها خرید سگی به نام کنیا بود. پرینس گفت که آنها چند سال پیش در صبح کریسمس (سال ۲۰۰۶) یک لابرادور شکلاتی رنگ از پدرشان هدیه گرفتند. او گفت که پدرش از سگ‌ها وحشت داشت اما می‌خواست فرزندانش یکی از آنها را داشته باشند. پنیش از پرینس پرسید که آن روز چه احساسی داشت؟ پرینس: "بسیار شادمان بودم." پنیش: "وقتی شما، برادرتان، خواهرتان و پدرتان در لاس وگاس زندگی می‌کردید چه احساسی داشتید؟" پرینس: "برایمان روزهای شادی بود." جلسه ۴۷ دادگاه اای‌جی: شهادت تاج جکسون و نمایش نامه‌های فرزندان مایکل خطاب به پدرشان چنگ سپس دست نوشته‌هایی از دختر و پسر مایکل را ارائه داد. تاج گفت که دست خط پاریس را می‌شناسد زیرا تکلیف‌های مدرسه‌اش را دیده است. نوشته‌ی پاریس به مایکل، مملو از عشق بود: "بابایی عزیزم، من خیلی عاشقت هستم. و خیلی خوشحالم که امشب برای شب بخیر گفتن بغلت کردم. خوب بخوابی. عاشقت هستم و شب بخیر. فردا می‌بینمت. (علامت بوس و بغل) شب بخیر و با عشق زیاد، پاریس جکسون." نوشته‌ای که مایکل از زبان بلنکت نوشته است: "سخنان بلنکت، پسرم، شش ساله. بابایی حرف مورد علاقه‌ات چیه؟ مال من خ برای خدا و ب برای بابا."

کاترین جکسون دو هفته پیش، یک روز پس از اعلام حکم هیئت منصفه‌ی دادگاه اای‌جی با اعضا دیدار کرد و گفته شد که او پس از این دیدار حال روحی بهتری پیدا کرده زیرا پی برده بود که دوازده عضو هیئت منصفه پس از پنج ماه دادرسی و شنیدن سخنان خوب و بد در مورد پسرش، او را مردی خوب و پدری عالی توصیف می‌کنند و می‌دانند که او در فعالیت‌های خیرخواهانه و انسان دوستانه‌ی بیشماری ایفای نقش کرده بود. کاترین همچنین در جلسه‌ی گفت‌و‌گوی قاضی و وکلا با اعضای هیئت منصفه که پس از اعلام حکم برگزار شده بود شرکت داشت و طی آن جلسه ابراز شد که اعضا احساس خوبی نسبت به مایکل جکسون داشته و او را دوست می‌دارند.یکی از سوالات پرسیده شده از اعضا این بود که برداشت‌شان در مورد مایکل چیست. آنها گفته بودند که پس از شنیدن اینکه او پدری خوب و مردی نیکوکار بود، احساس بسیار بهتری نسبت به او پیدا کرده‌اند. آنها می‌دانند که مایکل با مشکلاتی روبرو بود اما نیز نیک می‌دانند که او به واقع نهایت سعی خود را برای بهبود شرایط به خرج داده بود. بیرون از دادگاه خبرنگاران از فرد نخست هیئت منصفه پرسیده بودند: "آیا شما طرفدار مایکل جکسون بودید؟ آیا هستید؟" وی چنین پاسخ داده بود: "در ابتدای دادگاه، خیر. البته من او را می‌شناختم. به موسیقی‌اش گوش می‌دادم. به نظرم خواننده‌ی خوبی بود. اما هوادارش نبودم. به هیچیک از کنسرت‌هایش نرفتم. احتمالا اگر از آنسوی خیابان رد می‌شد، برای دیدن‎اش مسیر خود را تغییر نمی‌دادم. اما حالا که دادگاه تمام شده است باید بگویم که هوادارش شده‌ام. زیرا ما چیزهای بسیاری در موردش شنیدیم. باور دارم که او یک بشردوست بود. او به مردم اهمیت می‌داد، به زمین اهمیت می‌داد. تمامی این مدارک در دادگاه به ما ارائه شد. من باور دارم که او انسان شگرفی بود. من نمی‌خواهم نظرات غیرکارشناسی خودم را بیان کنم، اما او مشکلاتی هم داشت. بسیاری از مردم دنیا گرفتار مشکلات می‌شوند. این باعث نمی‌شود که آنها انسان‌های بدی باشند. من براستی باور دارم که او در قلب خود خیر و صلاح افراد پیرامون‌اش را می‌خواست اما با مواد، بهتر است بگویم با داروهای ضد درد به مشکل برخورد، او هرگز مواد مخدر استفاده نکرد. یک مشکل دیگر او هزینه‌ها و مخارج‌اش بود. مردم زیادی روی داروها تمرکز می‌کنند اما او احتمالا اگر مشکل مالی نداشت تصمیم نمی‌گرفت که دوباره تور برگزار کند. حالا من یک هوادار مایکل جکسون هستم. من ویدیوهای او را در دادگاه دیدم و می‌گویم که ایکاش در کنسرت‌هایش شرکت کرده بودم." دو روز بعد از اعلام حکم، برایان پنیش وکیل کاترین گفت که موکل‌اش تسلیم نخواهد شد و کاترین پس از دیدار با اعضای هیئت منصفه به وی گفته است که با نظر وی در مورد تقاضای فرجام موافق است. برایان پنیش همچنین گفت که روز پیش از آن با پرینس، پسر شانزده ساله‌ی مایکل گفت‌و‌گو کرده بود. به گفته‌ی پنیش، پرینس از اینکه هیئت منصفه تشخیص داده است که قاتل پدرش توسط اای‌جی استخدام شده بود خرسند است اما همچون بسیاری دیگر از شنیدن نظر آنان در مورد لایق بود موری، سخت بهت زده و گیج شده است. برایان پنیش ترتیب مصاحبه‌های انحصاری با تک به تک اعضای هیئت منصفه را داد و با وکلای دادگاه استیناف دیدار کرد تا طی سی روز آتی تصمیمی در مورد تقاضای فرجام بگیرد. پنیش بر این باور بود که: "نمی‌توانیم تسلیم شویم. امروز یک روز تازه است." از سویی دیگر ماروین پوتنام، وکیل کمپانی ابراز امیدواری کرده بود که کاترین جکسون دست از جدال بردارد و پرونده را به دادگاه استیناف نبرد. پوتنام: "فرزندان مایکل جکسون سختی‌های بسیاری کشیده‌اند. به خاطر آنها هم که شده امیدوارم دادگاه استیناف درکار نباشد." پوتنام همچنین گفته بود که: "اای‌جی، مایکل را دوست داشت و به او اهمیت می‌داد." اما دادگاه شاهد بود که کارکنان اای‌جی به مایکل توهین کرده، به او سیلی زدند و هشدارهای بیشمار در مورد مشکلات جسمانی و روحی او را نادیده گرفتند. حالا به نظر می‌رسد که آرزوی پوتنام ظاهرا به واقعیت نخواهد پیوست چرا که راجر فریدمن به تازگی خبر داده است که نه تنها خانواده‌ی جکسون رای داده شده توسط هیئت منصفه‌ی دادگاه اای‌جی را برای فرجام‌خواهی به دادگاه تجدیدنظر می‌برند، بلکه درخواست تشکیل یک دادگاه تازه را دارند. اگر این سخن واقعیت داشته باشد، قسمت دوم دادگاه اای‌جی تشکیل خواهد شد و تمامی یا بیشتر شاهدان بار دیگر در جایگاه خواهند نشست. شرکت حقوقی برایان پنیش در زمینه‌ی تقاضای تجدیدنظر و کشاندن پرونده‌ها به دادگاه استیناف تبحر دارد. وکلا بر این باور هستند که پرسش‌های مطرح شده از اعضای هیئت منصفه موجب گمراه شدن آنان و مسبب رای اشتباه آنا بوده است. آنها می‌خواهند اشتباه دادگاه گذشته را در دادگاهی جدید جبران کنند. رای بیگناهی هیئت منصفه به کمپانی اای‌جی خشم بسیاری از هواداران را برانگیخته است. آنها البته بیشتر از این بابت سرخورده شده‌اند که هیئت منصفه رای لیاقت کانراد موری را صادر کرد. در روز اعلام رای، یکی از هواداران با عکس مایکل در پشت سر هیئت منصفه که در مقابل خبرنگاران پاسخگوی پرسش‌ها بودند، ایستاده بود. در همان روز یک هوادار ۴۲ ساله به خبرنگاران گفت: "قلب من شکسته است. او بزرگترین هنرمند ما بود و آنها چنین با او رفتار کردند. مدارک و شواهد در پیش چشمان ما نمایان شد." منبع: eMJey.com / nydailynews

در اخبار گفته شده بود که کانراد موری، پزشک قاتل مایکل جکسون، پس از آزادی از زندان در پی بازپس‌گیری پروانه‌ی کاری خود برخواهد آمد. اما رویای پزشکی او شاید در چهار سال پیش با قتل مایکل برای همیشه پایان پذیرفته باشد. کانراد موری برای دوباره رسیدن به حرفه‌ی پزشکی باید از دو سد عظیم عبور کند: دادستانی ناحیه‌ی لس آنجلس و سازمان پزشکی ایالت کالیفرنیا. با پخش این خبر که کانراد موری پس از بیرون آمدن از زندان برای آزادسازی پروانه‌ی پزشکی‌اش تلاش خواهد کرد، دادستان لس آنجلس به رسانه‌ها گفت که هرآنچه در توان دارد انجام خواهد داد تا چنین اتفاقی نیافتد. یکی از منابع دادستانی گفته است: "پس از آزادی از زندان، ما رفتار او را به دقت زیر نظر خواهیم داشت. اگر کوچکترین تلاشی برای آغاز به کار پزشکی در ایالات متحده و یا هرگوشه‌ی دیگر از دنیا بکند، ما نهایت سعی خود را خواهیم کرد تا مسئولان را باخبر سازیم که او با تزریق پروپوفول در خانه موجب مرگ یک انسان و در دادگاه محکوم شده بود." این منبع افزوده است: "موری برای هر فرد بیماری، یک خطر بالقوه محسوب می‌شود زیرا او از قدرت تضاوت و تمییز برخوردار نمی‌باشد." از سوی دیگر سازمان پزشکی ایالت کالیفرنیا گفته است که قصد آزادسازی پروانه‌ی طبابت موری را ندارد. اعضای هیئت مدیره‌ی سازمان پزشکی این ایالت بر این عقیده هستند که موری برای انجام درمان‌های پزشکی لیاقت و شایستگی ندارد. ملاک قضاوت آنها، اقدامات اوست که چهار سال پیش بطور مستقیم منجر به مرگ مایکل جکسون شد. یک منبع وابسته به این سازمان به صراحت گفته است: "او پروانه‌اش را پس نخواهد گرفت." وی توضیح داده است: "او به مدت شصت روز مرتب به مایکل جکسون پروپوفول تزریق می‌کرد و در شب پیش از فوت‌اش بدن او را از دارو انباشته کرد." به باور این عده همین که موری از داروی خطرناک پروپوفول در شرایط غیر بیمارستانی و در منزل بدون داشتن مجوز و علم دارو و تخصص بیهوشی استفاده کرده است، خود گناهی نابخشودنی است. این در شرایطی است که مدتی پیش دوازده عضو هیئت منصفه‌ی دادگاه اای‌جی رای بر لایق و شایسته بودن موری دادند و به عقیده‌ی بسیاری از صاحب نظران، این رای ناشی از عدم درک صحیح هیئت منصفه از پرسش مطرح شده، بوده است. ‌ منبع: eMJey.com / TMZ & Radar Online