آنچه شما در سومین سالگرد فوت مایکل جکسون نوشتید

همیشه به خاطر داشته باشیم که یک روز در زندگی ما (۲۵ ژوئن ۲۰۰۹ - ۵ تیر ۱۳۸۸) فرشته‌ای به خانه‌اش بازگشت. بخش کوچکی از آنچه که شما در وبلاگ و فیسبوک نوشتید:مردی در آینه: مایکل جکسون، مردی که با پاهای مقدسش می‌رقصید و بادستهای بخشند‌ه‌اش می‌بخشید. علیرضا: بعد از رفتن‌ات تمام آرزوی من این است که هدفت را دنبال کنم. شاپرک: نه، وداع ممکن نیست. دلتنگ حضور جسمانی تو - دروغ چرا؟ - اما رفتن‌ات را باکی‌ام نیست، غم‌ام نیست تا که تو معمای منی. بهروز: سه سال چیست، سیصد سال دیگر هم اگر زنده باشم باز هم مرگت را بزرگترین دروغ دنیا میدانم. سما: سپاس مایکل... به خاطر همه‌ی هدیه‌های زیبایی که از تو دریافت کردم. نوید: مایکل بخشی از وجود همه‌ی ما بود. نیما: من تو را نه تنها به عنوان برترین هنرمند جهان، بلکه به عنوان یک رهبر، مرشد معنوی ستایش میکنم. مهسا: این همه احساس مشترک برای یک نفر، معجزه است. و در فیسبوک: مهرشاد: به نظر من هر ستاره نمادیست از انسانی بزرگ که روزی روی این زمین زندگی کرده است! جالب اینکه هنوز هم آنها هستند که همچون فانوسی اطراف خود را روشن میکنند! ستاره‌هایی که از دور بسیار زیبا به نظر میرسند ولی از نزدیک پرهستند از نقش و نگارهایی که روزگار ستمگر روی بدنشان کنده است. تو هم یکی از همین ستاره‌ها هستی. به روی خودت نمی‌آوری ولی این را از چشمانت که هیچوقت به من دروغ نمی‌گویند میفهمم! احسان: دیدارت آرزویی دست نیافتنی شد ولی حس نزدیکی‌ام بیشتر می‌شود آن دم که فریاد می زنی "تو تنها نیستی" و مرا آنچنان مست می‌کند صدایت که تنها تو می‌دانی. پیمان: طی سالهای آتی قرار است آهنگ‌ها، کنسرت‌ها، ویدئوها و آلبوم‌های پخش نشده‌ای از او منتشر شود و احتمالا موفقیت‌های مایکل جکسون را تکرار کند اما چیزی که هیچگاه تکرار نخواهد شد خود مایکل جکسون است. با سپاس از تمامی دوستانی که احساسات و ناگفته‌های خودشان را با ما درمیان گذاشتند. می‌توانید این دیدگاه‌ها را در وبلاگ و یا فیسبوک بطور کامل مطالعه نمایید. (دیدگاه‌های وبلاگ بر اساس امتیازی که شما به آنها داده‌اید برای انعکاس در اخبار انتخاب شدند.) eMJey.com