در آيين زرتشت، جنگ و دشمني چه در جهت كشور گشايي و چه به نام گسترش دين، نادرست بود. تمامي انسانها بايد با پيوستن به اشا (هنجار درست) مهرباني و يگانگي را در بين خود گسترش ميدادند تا دوستي جهاني پايدار گردد. دين زرتشت، دين احترام به آتش بود و نه آتش پرستي. حركت صعودي آتش و نوراني و گرما بخش بودن آن، نماد يك انسان متعالي را در آيين زرتشت تداعي ميساخت. دين زرتشت دين شادماني بود. از اين رو پيروان زرتشت، شاد بودن را برگزيدند و از افسردگي و سوگواري دوري كردند. در اين آيين جشن و سرور، يكي از راه هاي نيايش و ستايش خداوند و نزديك شدن به او بود. و همين علت وجود جشنهاي بسيار در دين زرتشت است. اما اكنون، از آن همه جشن، شايد تنها نوروز در خاطر فراموشكار ما باقي مانده است. و به همين خاطر، نوروز چيزي بيش از يك رسم و آيين، كه نماد مليت ماست. نوروز از پس سالها آنچنان با روح و جان ما عجين گشته است، و عظمتش تا به آن حد بوده است كه حتي تازيانه وار ترين هجمه ها نيز نتوانسته آن را از خاطر ما بزدايد.
پس بياييد هرگز نگذاريم كه يورش پليد استبداد و ارتجاع، ما را با تاريخ كهن مان بيگانه سازد. بياييد نوروز امسال را باشكوه تر برگزار نماييم و سرود نزديك به چهار هزار ساله ي يكتا پيامدار پارسي را كه به پندار نيك، گفتار نيك و كردار نيك دعوت ميكند، زيباتر از هميشه بخوانيم.

اي اهورامزدا
تو را سپاس ميگوييم
و تو را به نيايش مي ايستيم
و با تمامي انديشه هاي نيك
و با تمامي گفتارهاي نيك
و با تمامي كردارهاي نيك
به تو نزديك ميشويم

سمنو، سيب، سماغ، سنجد، سير، سكه و سبزه، به همراه ماهي قرمز در تنگ آب، تخم مرغهاي رنگين، شمع و آينه، نشانه ها و سمبل زايش دوباره ي بهار، پندار، گفتار و كردار نيك، يكتا پرستي، نيك بختي، جاودانگي و داد و دهش اند كه زرتشت آنان را صفات اهورامزدا ميدانست.

هفت سين تان برقرار و بادوام باد.